Η Εύβοια είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και το έκτο μεγαλύτερο της Μεσογείου. Η έκταση του νησιού είναι 3.654 τ.χλμ.
Στο κοντινότερο σημείο με τη Στερεά Ελλάδα είναι κτισμένη η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του νησιού η Χαλκίδα, όπου υπάρχει η μία εκ των δύο ζεύξεων του νησιού με την ηπειρωτική Ελλάδα, η παλαιά γέφυρα της Χαλκίδας. Προσφάτως χτίστηκε και η υψηλή γέφυρα της Χαλκίδας, συνολικού μήκους περίπου 700 μέτρων.
Την εποχή του χαλκού η Εύβοια κατοικούταν από το αρχαιοελληνικό φύλο των Αβάντων. Ο Όμηρος αναφέρει πως οι Άβαντες συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο στο πλευρό των Αχαιών. Αναφέρει μάλιστα πως είχαν ιδρύσει ήδη τις πόλεις Χαλκίδα, Ερέτρια, Ιστιαία, Κήρινθος, Δίον, Κάρυστο, και Στύρα.
Οι πόλεις της Εύβοιας κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. είχαν εξελιχθεί σε μεγάλες εμπορικές δυνάμεις της περιοχής. Φημίζονταν επίσης για τα κεραμικά τους. Κατά τον αιώνα αυτόν οι Ευβοείς άρχισαν να δημιουργούν αποικίες, αρχικά στη Χαλκιδική και στη συνέχεια στην Κάτω Ιταλία, στην οποία ίδρυσαν τις πρώτες ελληνικές αποικίες. Πρώτη αποικία των Ευβοέων στην Ιταλία ήταν οι Πιθηκούσσες σε ένα νησί ανοικτά της Νάπολης.
Το 1470 η Εύβοια κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς,οι οποίοι τη διατήρησαν κάτω από τον έλεγχό τους μέχρι την δημιουργία του πρώτου ανεξάρτητου ελληνικού κράτους (1830) ελέγχοντας ταυτόχρονα την πλειοψηφια των πιό εύφορων πεδινών εκτάσεων, αν και μειοψηφία του πληθυσμού συγκριτικά με τους χριστιανούς.


.
Αξιοθέατα
Η Εύβοια έχει πολλούς αρχαιολογικούς Χώρους και Μουσεία
σας δίνω κάποια από αυτά
Η λειτουργία και ο χρόνος κατασκευής τους μας είναι άγνωστα. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή ήταν ιεροί οίκοι αφιερωμένοι στον Δία και την Ήρα και κατασκευασμένα τον 7ο έως τον 2ο αιώνα π.Χ.. Ενδεικτικά αναφέρουμε, ότι σύμφωνα με κάποιες άλλες απόψεις ήταν φυλάκια, καταφύγια λατόμων ή και αποθήκες. Επίσης, άγνωστοι παραμένουν και οι κατασκευαστές αυτών των μεγαλιθικών μνημείων. Σύμφωνα με μια εκδοχή ήταν οι Κάρες, ορεινός λαός της Ανατολής ή με μια άλλη εκδοχή, οι Δρύοπες, μυθικός λαός της Καρυστίας. Το 1959 έλαβε μέρος αρχαιολογική σκαπάνη από τον καθηγητή της Πολυτεχνικής Σχολής Θεσσαλονίκης Νικόλαο Μουτσόπουλο. Στο εσωτερικό βρέθηκαν πολλά αγγεία που χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα π.Χ. Επίσης, στον εξωτερικό χώρο βρέθηκαν υπολείμματα ζώων, κατάλοιπα θυσίας.
ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΔΥΣΤΟΥ
Η Ακρόπολη της Δύστου βρίσκεται κοντά στα Κριεζά, στη νότια Εύβοια. Ήταν χτισμένη σε επιβλητικό, κωνικό λόφο, στη περιοχή Καστρί, στη λίμνη της Δύστου. Η ετυμολογική έννοια της λέξης Δύστος δηλώνει το δυστυχισμένο, αν και πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι το όνομα πιθανόν να προέρχεται από κάποια κατάδυση ή καταβύθιση που συνέβη στην περιοχή. Σύμφωνα με τη μυθολογία, η πόλη ιδρύθηκε από τους Δρύωπες, αρχαίο προελληνικό φύλο.
Η μόνη γραπτή αναφορά που γίνεται στην αρχαία Δύστο, και πιθανόν μιλάει για την καταστροφή της, είναι στα Φιλιππικά του Θεόπομπου. Ο Θεόπομπος αναφέρει ότι ο Φίλιππος, αφού πέρασε την Ερέτρια, εκκίνησε για την Δύστο.
Η ταύτιση της αρχαίας Δύστου έγινε από τις αρχές του 19ου αιώνα χάρη στη διατήρηση του ονόματος από ένα μικρό χωριό, κοντά στους πρόποδες του λόφου. Αργότερα το χωριό εκκενώθηκε λόγω της ελονοσίας.
Η μόνη γραπτή αναφορά που γίνεται στην αρχαία Δύστο, και πιθανόν μιλάει για την καταστροφή της, είναι στα Φιλιππικά του Θεόπομπου. Ο Θεόπομπος αναφέρει ότι ο Φίλιππος, αφού πέρασε την Ερέτρια, εκκίνησε για την Δύστο.
Η ταύτιση της αρχαίας Δύστου έγινε από τις αρχές του 19ου αιώνα χάρη στη διατήρηση του ονόματος από ένα μικρό χωριό, κοντά στους πρόποδες του λόφου. Αργότερα το χωριό εκκενώθηκε λόγω της ελονοσίας.
ΑΡΧΑΙΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΔΑΦΝΗΦΟΡΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ
Ο ναός του Δαφνηφόρου Απόλλωνα βρίσκεται στην Ερέτρια, στην κεντρική Εύβοια. Είναι ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά μνημεία της Εύβοιας αν και σήμερα δεν έχουν απομείνει πολλά από τον ναό που στόλιζε την περιοχή στην αρχαιότητα. Μαζί με τον περίβολό του αποτελούσε το ιερό τέμενος του Απόλλωνα και το θρησκευτικό κέντρο της αρχαίας Ερέτριας. Τα διαφορετικά στάδια του ναού του Δαφνηφόρου Απόλλωνα ανασκάφηκαν μεταξύ των ετών 1899-1910 από τον Κ. Κουρουνιώτη. Έρευνες έγιναν επίσης από την Ι. Κωνσταντίνου και από την Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή.
Από το γλυπτό διάκοσμο του ναού δεν σώζονται πολλά. Σώζονται τμήματα της ανάγλυφης παράστασης που κοσμούσε το δυτικό αέτωμα, όπου εικονιζόταν η Αμαζονομαχία, όπου κεντρική θέση είχε η Αθηνά, από την οποία σώζεται ο κορμός με το γοργόνειο στο στήθος. Δείγμα εξαιρετικής τέχνης είναι και το σύμπλεγμα του Θησέα με την Αντιόπη, το οποίο εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Χαλκίδας. Στην περίοδο όπου ο ναός καταστράφηκε από τους Πέρσες, πιθανόν να ανήκει εναέτιο γλυπτό με παράσταση Αμαζόνας, όπου εκτίθεται σε μουσείο της Ρώμης. Εκμαγείο του γλυπτού εκτίθεται στο μουσείο της Ερέτριας.
Ταύρος Ωρεών
Πρόκειται για άγαλμα ταύρου μεγαλύτερου του φυσιολογικού (μήκος 3,28μ. - ύψος 1,30μ.). Το ζώο είναι με σκυμμένο το κεφάλι, σε όρθια επιθετική στάση. Από το άγαλμα λείπουν τα πόδια μέχρι το γόνατο, καθώς και τα κέρατά του. Ο ταύρος άνηκε σε επιτύμβιο μνημείο, πιθανόν του 4ου αιώνα π.Χ.
Το μαρμάρινο άγαλμα ανακαλύφθηκε στο βυθό του λιμανιού στους Ωρεούς το 1965 από δύτες. Έκτοτε φιλοξενείται στο χώρο που βρίσκετε και σήμερα. Η κατασκευή του χώρου με την κεραμοσκεπή ολοκληρώθηκε το 1993.
Φυσικά αξιοθέατα στην Βόρεια Εύβοια
Τα δάση από πεύκα και από πλατάνια με τις πηγές και τα τρεχούμενα νερά, οι μαγευτικές αμμουδερές παραλίες με τους αναρίθμητους ορμίσκους και τα γαλαζοπράσινα νερά του Αιγαίου, τα ορεινά συγκροτήματα και οι εύφορες πεδιάδες, το παλιρροϊκό φαινόμενο στον πορθμό του Ευρίπου και τα φαράγγια, ολοκληρώνουν την πανέμορφη εικόνα της Εύβοιας.
Καταρράκτες Δρυμώνα
Η Σπήλια: Την περίοδο της Τουρκοκρατίας είχε γίνει καταφύγιο για τους κατοίκους της περιοχής. Οι ντόπιοι έφτιαξαν τα δικά τους κρυφά μονοπάτια και την μικρή σπηλιά που υπάρχει στο φαράγγι την χρησιμοποιούσαν για κρησφύγετο. Το καλοκαίρι του 1823 οι κάτοικοι προσπαθώντας να αποφύγουν την μανία των Τούρκων κρυφτήκαν και ταμπουρωθήκαν μες στο σπηλαίο. Οι Τούρκοι τους ανακάλυψαν, μη έχοντας άλλο τρόπο για να τους βγάλουν έξω έβαλαν μεγάλη φωτιά στην είσοδο της σπηλιάς με αποτέλεσμα να πεθάνουν όλοι από ασφυξία.
Ο βράχος της Μπολοβίναινας: Η Μπολοβίναινα ήταν από την Αγία Άννα μια ηρωική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης στην Εύβοια. Για να αποφύγει την σύλληψη από τους Τούρκους προτίμησε να πέσει από ψήλο βράχο στο φαράγγι του Νηλέα. Ο βράχος αυτός προς τιμήν της λέγεται της «Μπολοβίναινας». Επίσης και τα χρόνια της Γερμανικής κατοχής το φαράγγι χρησιμοποιήθηκε για κρησφύγετο.
Πως θα πάτε στο Φαράγγι του Νηλέα(Αράπη): Στην διαδρομή από την Χαλκίδα για την Λίμνη, μετά Στροφύλια δεξιά υπαρχή η έξοδος για το χωριό Κεράμεια. Το φαράγγι βρίσκετε στο δρόμο μεταξύ Κεράμεια – Παλαιόβρυση – Αγία Άννα. Στη διαδρομή από την Αγία Άννα μέσα στο χωριό στρίβουμε για Παλαιόβρυση – Κεράμεια.
Αποστάσεις: Από την Αγία Άννα 2 χιλιόμετρα, από την Χαλκίδα μέσω Κεράμεια 71 χιλιόμετρα, από τα Λουτρά Αιδηψού 46 χιλιόμετρα μέσω Λίμνης. Από την Ιστιαία 43 χιλιόμετρα, μέσω Αγία Άννα, από το Πευκί 45 χιλιόμετρα, μέσω των χωριών Βασιλικά, Παπάδες, Αγία Άννα.
Αποστάσεις: Από την Αγία Άννα 2 χιλιόμετρα, από την Χαλκίδα μέσω Κεράμεια 71 χιλιόμετρα, από τα Λουτρά Αιδηψού 46 χιλιόμετρα μέσω Λίμνης. Από την Ιστιαία 43 χιλιόμετρα, μέσω Αγία Άννα, από το Πευκί 45 χιλιόμετρα, μέσω των χωριών Βασιλικά, Παπάδες, Αγία Άννα.
Καταρράκτες Παπάδες
Στον δρόμο από τα Λουτρά Αιδηψού προς την Λίμνη συναντάμε το χωριό Ήλια. Τα τελευταία χρόνια οι κάτοικοι του χωριού προσπαθούν να αναδείξουν τις φυσικές ομορφιές τις περιοχής. Έτσι με την βοήθεια Βέλγων προσκόπων το καλοκαίρι του 2015 καθάρισαν και έφτιαξαν μονοπάτια που οδηγούν στους καταρράκτες του φαράγγι Δαφνοκούκι.
Κριμένος από την πυκνή βλάστηση, σε ένα δύσβατο σημείο μέσα στο δάσος στα όρια των χωριών Μηλιές – Αγδίνες – Κρυονερίτης, υπάρχει ο καταρράκτης με την ονομασία Κρέμαση. Δημιουργήθηκε από τις πήγες του πόταμου Ξηριά (Κάλλας). Μπορείτε να πατέ από τον δρόμο που οδηγεί από την Ιστιαία στο χωριό Κρυονερίτης, φτάνοντας στο χωριό Μηλιές, εκεί πρέπει να ρωτήσετε, αλλά μόνο με την βοήθεια των ντόπιων κατοίκων θα τον βρείτε(μόνο με 4Χ4 αυτοκίνητο).
Επίσης υπάρχει δρόμος μετά το χωριό Αγδίνες, πάλι όμως χρειάζεστε την βοήθεια των ντόπιων κάτοικων για να τον βρείτε. Το χωριό Αγδίνες βρίσκετε στη διαδρομή Ιστιαία- Αγριοβότανο, μετά το χωριό Γούβες δεξιά στο δρόμο υπάρχει πινακίδα(μόνο με 4Χ4 αυτοκίνητο).
Καταρράκτης της Γερακιού
Αν θέλετε να επισκεφτείτε τον καταρράκτη στον περιφερειακό δρόμο του Πευκί θα βρείτε την πινακίδα και τον δρόμο που σας οδηγεί εκεί.
Μεγάλο Λιβάρι
Αξιοθέατα στην Νότια Εύβοια
Το φαράγγι του Δημοσάρη
Κάβο Ντόρο
Στο νοτιοανατολικό άκρο της Εύβοιας βρίσκεται ο Καφηρέας, το φημισμένο Κάβο Ντόρο, ένα από τα πιο γνωστά τοπωνύμια της χώρας μας, που συνδέθηκε από τα αρχαία χρόνια ώς τις μέρες μας με πάρα πολλά ναυάγια.
Τα ακραία καιρικά φαινόμενα της περιοχής, η φουρτουνιασμένη τις περισσότερες φορές θάλασσα και οι εξαιρετικά ισχυροί άνεμοι δυσκολεύουν συχνά τους ναυτικούς που ταξιδεύουν στην ευρύτερη περιοχή και αντιμετωπίζουν με δέος το θρυλικό ακρωτήρι.
Mοναδική είναι η ομορφιά των βουνών του Kάβο Nτόρο, με το επιβλητικό ανάγλυφο, την αξιόλογη χλωρίδα και πανίδα. Σε ύψωμα πάνω από το ακρωτήρι, το εκκλησάκι του Αγίου Γρηγορίου αγναντεύει το ανοιχτό πέλαγος και τον Αράπη, τη χαρακτηριστική βραχονησίδα με την άγρια φυσική ομορφιά και το μικρό φάρο που λούζεται συχνά από τα μανιασμένα κύματα.
Τα ακραία καιρικά φαινόμενα της περιοχής, η φουρτουνιασμένη τις περισσότερες φορές θάλασσα και οι εξαιρετικά ισχυροί άνεμοι δυσκολεύουν συχνά τους ναυτικούς που ταξιδεύουν στην ευρύτερη περιοχή και αντιμετωπίζουν με δέος το θρυλικό ακρωτήρι.
Mοναδική είναι η ομορφιά των βουνών του Kάβο Nτόρο, με το επιβλητικό ανάγλυφο, την αξιόλογη χλωρίδα και πανίδα. Σε ύψωμα πάνω από το ακρωτήρι, το εκκλησάκι του Αγίου Γρηγορίου αγναντεύει το ανοιχτό πέλαγος και τον Αράπη, τη χαρακτηριστική βραχονησίδα με την άγρια φυσική ομορφιά και το μικρό φάρο που λούζεται συχνά από τα μανιασμένα κύματα.
Πεταλιοί
Νησιωτικό σύμπλεγμα με μαγευτικές ακρογιαλιές.
Φωτοταξίδι στη Βίτσα (Ζαγοροχώρια)
Φωτογραφίες απο τις Πηγές
Πηγή
Πηγή
Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου