Φωτοταξίδι στην Καστοριά

     Φωτοταξιδια ..      Πρόταση Μια ημερίσια εκδρομή στον Νομό Σερρών 

Μπορεί να έχουμε καλοκαιράκι και οι παραλίες να είναι γεμάτες , μα το φθινόπωρο είναι κοντά και γιατί να μην κάνουμε πλάνα για φθινοπωρινές ημερήσιες εκδρομούλες.

Σκέφτηκα λοιπόν να σας προτςίνω μια κυριακάτικη βόλτα και τι μπορείτε να δείτε σε 'ενα μικρό tour. 

Μπορείτε να ξεκινήσετε την ημέρα σας νωρίς με μια επίσκεψη στο σπήλαιο Αλιστράτης Σερρών. 

Το σπήλαιο της Αλιστράτης βρίσκεται 50 χλμ. Ν.Α. των Σερρών, 25χλμ. Ν.Δ. της Δράμας και 65 χλμ. Β.Δ. της Καβάλας. Η πρόσβαση στην Αλιστράτη γίνεται από Θεσσαλονίκη μέσω Σερρών ή Ασπροβάλτας και από Καβάλα μέσω Δράμας. 

Κατόπιν μελέτης των κλιματολογικών συνθηκών του σπηλαίου βρέθηκε ότι επικρατεί θαυμάσιος εξαερισμός σε όλα τα μέρη του. Η θερμοκρασία μέσα στο σπήλαιο είναι 17 – 20 C (χειμώνα – καλοκαίρι).

Για να γίνουν 2 χιλιοστά ενός σταλακτίτη χρειάζονται 100 χρόνια…Ο Αυστριακός δόκτωρ Ζέεμαν, που ερεύνησε το σπήλαιο, δηλώνει ότι ο τελευταίος βράχος που έπεσε μέσα σ’ αυτό είναι πριν 700.000 χρόνια…

Το οικοσύστημα του σπηλαίου Αλιστράτης παρουσιάζει πολύ μεγάλο βιολογικό ενδιαφέρον, λόγω του μεγέθους του, του εντυπωσιακού αριθμού νεχτερίδων που φιλοξενεί και της ύπαρξης ενδημικών του σπηλαίου οργανισμών και γι’ αυτό χρειάζεται βιοσπηλαιολογική έρευνα.

Το σπήλαιο έχει μια αρκετά πλούσια πανίδα, η οποία προσδιορίστηκε κατά καιρούς από τους : ΣΥΜΕΩΝΙΔΗ , SCHONMAN του Ζωολογικού τμήματος του φυσιογραφικού Μουσείου Βιέννης ΚΑΛΟΥΣΤ ΠΑΡΑΓΚΑΜΙΑΝ, Βιολόγου του Πανεπιστημίου Κρήτης BERON.

Υπάρχουν οργανισμοί και συνοκικά 36 είδη μικροοργανισμών, όπως Δολιχόποδα, Μυριάποδα και ένα πρωτόγνωρο που το ονόμασαν Αλιστράτια Μπερόν. Επίσης επτά είδη νυχτερίδων, ένα ενδημικό ζωύφιο, ισόποδο τριών χιλιοστών, λυκόποδα, δύο κολιόπτερα και ένα λεπιδόπτερο

Το οικοσύστημα του σπηλαίου είναι σπάνιο, μοναδικό και πολύ πλούσιο.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία στο φαράγγι του ποταμού Αγγίτη, που διασχίζει την περιοχή Αλιστράτης στη θέση “πετρωτό” εμφανιζόταν η σφίγγα.

Ακόμη αναφέρεται ότι ο Πλούτωνας ο θεός του Άδη, όταν έκλεψε την Περσεφόνη, θυγατέρα της θεάς Δήμητρας, την οδήγησε στη φυσική διώρυγα (φαράγγι), όπου βρίσκεται η Πύλη του Άδη.

Η περιοχή που αναφέρει η μυθολογία είναι αυτή που βρίσκεται κοντά στο τουριστικό Σπήλαιο Αλιστράτης και στα άλλα σπήλαια αυτής.

Και αυτη είναι η Περσεφώνη ξεναγός ρομπότ

Μιλάει 33 γλώσσες , Αρχαία Ελληνικά. και Ποντιακά. 

Μετά την όμορφη ξεναγιση σας μπορείτε να πιείτε έναν καφέ στον χώρο έξω απο το σπήλαιο και να ψωνίσετε τοπικά προιόντα και σουβενίρ. 

Πριν φύγετε κάντε μια όμορφη διαδρομή προς το  στο Φαράγγι Αγγίτη 

Λίγα μέτρα πιο κάτω από την σιδηροδρομική γραμμή που περνάει δίπλα απ’ το Σπήλαιο βρίσκεται το Φαράγγι του Αγγίτη, το “Βράους” όπως λένε το ντόπιοι.

Γιγάντιοι όγκοι από συμπαγή πετρώματα ξεκινούν κάτω από τη μια και την άλλη όχθη του ποταμού και ορθώνονται πανύψηλα τοιχώματα για να ορίσουν την πορεία του, συνθέτοντας ένα εκπληκτικό θέαμα, που ξετυλίγεται μπροστά σου και σε κάνει να θαυμάζεις το μεγαλείο της φύσης.

Υπάρχουν και πιο ήπια μέρη όπου ο επισκέπτης μπορεί με την βοήθεια οδηγού να φτάσει από στενό μονοπάτι στην κοίτη του ποταμού. Εκεί θα βρεί ήσυχες αμμουδιές και κάτω από υδροχαρείς θα απολαύσει την ήρεμη ροή του νερού σε μια ατμόσφαιρα απόλυτης ησυχίας, που διακόπτεται μόνο από το πέταγμα των πουλιών.

Κοντά στο μεσημεράκι θα σας πρότεινα μια βόλτα στον Άγιο Ιωάννη Σερρών. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση απο το κέντρο των Σερρών, πλούσια βλάστηση, αιωνόβια πλατάνια και τρεχούμενα νερά που σχηματίζουν μικρούς καταράκτες. Φημίζεται για τις ταβέρνες του. Μπορείς να φας ή να  πιείς το καφέ σου δίπλα στη λίμνη με τις πάπιες. 

Και το απόγευμα παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής 

Πηγή https://www.alistraticave.gr/

Φωτοφραφίες  Χωραΐτου Ελένη  https://www.alistraticave.gr/

Φωτοταξίδι στην Καστοριά

Φωτοταξίδι Η Παναγία της Τήνου

Φωτοταξίδι στην Κέρκυρα ....... Κανόνι - Ποντικονήσι - Παναγία Βλαχερνων

Το κοσμοπολίτικο Κανόνι 

Ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα της Κέρκυρας, καλύπτει όλη τη χερσόνησο νότια της πόλης της Κέρκυρας, στην αρχαιότητα εδώ υπήρχε η αρχαία πόλη της Κέρκυρας που ιδρύθηκε τον 8ο π.Χ. αιώνα με τον αρχαίο ναό της Αρτέμιδος, τα μνημεία και την Ακρόπολη στην σημερινή θέση της Ανάληψης.

Το αρχαίο λιμάνι βρισκόταν σχεδόν εκεί που βρίσκεται σήμερα το αεροδρόμιο.

Στο λόφο απέναντι από τον τερματικό σταθμό αναχώρησης υπάρχει ένα κομμάτι του τοίχους που πιστεύεται ότι είναι 2500 χρόνων, είναι ότι έχει απομείνει από το παρατηρητήριο και τα τείχη της αρχαίας πόλης.

Οι κάτοικοι εδώ βρίσκουν συχνά μπάλες κανονιού και κεραμικά όταν σκάβουν τους κήπους τους.

Στην ενδοχώρα βρίσκονται τα ερείπια του ναού της Αθηνάς, και λίγο έξω από τις πύλες του ανακτόρου Mon Repos βρέθηκε ένας μεγάλος αρχαιολογικός χώρος που είναι ακόμα στο στάδιο της αξιολόγησης από τους αρχαιολόγους.

Το Κανόνι πήρε το όνομά του από ένα κανόνι πυροβολαρχίας που έχει τοποθετηθεί στην νότια άκρη της χερσονήσου από τους Γάλλους το 1798 – ενισχύοντας την προστασία του νησιού, το κανόνι υπάρχει πάντα εκεί μέχρι σήμερα.

Στη βικτοριανή εποχή ήταν δημοφιλής μια βόλτα στο δροσερό της βραδιάς, υπήρχαν άνδρες με τις στολές τους και κυρίες με κρινολίνα .

Σήμερα οι επισκέπτες είναι πιο άνετα ντυμένοι, αλλά εξακολουθούν να απολαμβάνουν τον καφέ τους σε ένα από τα μπαρ με την υπέροχη θέα το μοναστήρι της Βλαχέρνας – ένα μικρό κάτασπρο κτίριο που λέγεται ότι είναι μια μικρογραφία αντίγραφο του διάσημου μοναστηριού της Βλαχέρνας στην Κωνσταντινούπολη.

Εδώ επίσης είναι ο παράδεισος για τους παρατηρητές αεροπλάνων, καθώς οι απογειώσεις και προσγειώσεις στο αεροδρόμιο είναι πολύ συχνές, επίσης μερικές φορές οι παρατηρητές βρίσκονται πιο ψηλά από ό, τι το αεροπλάνο που πλησιάζει τον αεροδιάδρομο.

Το Κανόνι έχει όμορφες παραλίες με χαλίκι και προσφέρει την πιο μαγευτική θέα προς το Ποντικονήσι με το μοναστήρι του Παντοκράτορα αλλά και προς το μοναστήρι της Βλαχέρνας με την οποία συνδέεται μέσω μιας μικρής γέφυρας.

Η περιοχή έχει πολλά μεγάλα ξενοδοχεία, εστιατόρια, κλαμπ και άλλα μαγαζιά που μετατρέπουν το Κανόνι σε έναν πολυσύχναστο τουριστικό προορισμό, εδώ υπάρχει και το Καζίνο της Κέρκυρας που στεγάζεται σε ένα ξενοδοχείο της περιοχής.

Παναγία Βλαχερνών

Είναι ένα από τα δύο στοιχεία που συνθέτουν την πιο δημοφιλή εικόνα της Κέρκυρας: Η Παναγία Βλαχερνών είναι το γραφικό εκκλησάκι που βρίσκεται κοντά στο Ποντικονήσι. Είναι χτισμένη σε ένα μικρό νησάκι στη λιμνοθάλασσα Χαλικιοπούλου, το οποίο συνδέεται όμως με την ξηρά με ένα στενό πέτρινο μονοπάτι, έτσι που η Παναγία Βλαχερνών είναι προσβάσιμη από τους πεζούς.

Στη μικρή αυτή γέφυρα δένουν τις βάρκες και τα καΐκια που μεταφέρουν τους επισκέπτες στο Ποντικονήσι.

Είναι μοναστήρι και χτίστηκε σύμφωνα με τις μαρτυρίες τον 17ο αιώνα. Περίπου στα 1980 έφυγε και ο τελευταίος μοναχός που ζούσε εκεί.

Για να μπει κανείς στην Παναγία Βλαχερνών περνά κάτω από την καμαρωτή πύλη που σχηματίζει το καμποαναριό της.

Η Παναγία Βλαχερνών μαζί με το Ποντικονήσι είναι από τα πιο φωτογραφημένα τοπία της Κέρκυρας.

Ποντικονίση

Το θρυλικό Ποντικονήσι, στην είσοδο της λιμνοθάλασσας του Χαλικιόπουλου, είναι ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της Κέρκυρας. Το Ποντικονήσι είναι πανέμορφο, καταπράσινο νησάκι με θέα που μαγεύει τους επισκέπτες της Κέρκυρας. Το καλύτερο σημείο για να αγναντέψεις το Ποντικονήσι είναι από το κανόνι. Είναι επισκέψιμο κατά τη διάρκεια του Πάσχα και της τουριστικής περιόδου με καραβάκια από το πρωί μέχρι το βράδυ.

• Η καλύτερη θέα του; Από το κανόνι
• Πότε μπορείς να το επισκεφτείς; το Πάσχα και την τουριστική περίοδο

Ο μύθος της Οδύσσειας του Ομήρου & η ονομασία του νησιού

Κατά την Οδύσσεια η Κέρκυρα, το νησί των Φαιάκων, αποτελεί τον τελευταίο σταθμό στο πολύπαθο ταξίδι της επιστροφής στην Ιθάκη. Σύμφωνα με το μύθο, λοιπόν, το Ποντικονήσι ήταν στην πραγματικότητα το καράβι του Οδυσσέα το οποίο κατά τη διάρκεια της καταιγίδας ο θεός Ποσειδώνας το μεταμόρφωσε στον καταπράσινο βράχο που όλοι γνωρίζουμε.
Σήμερα το Ποντικονήσι αποτελεί το πλέον φωτογραφημένο αξιοθέατο της Κέρκυρας. Η ονομασία του του έχει δοθεί λόγω του μικροσκοπικού του μεγέθους. Το μέγεθος του είναι και ο λόγος που κατέχει μια θέση στο μύθο του Ομήρου.

Κατά τα χρόνια της βασιλείας του Όθωνα, στο Ποντικονήσι χτίστηκε μοναστήρι με εκκλησία αφιερωμένη εις τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, το οποίο γιορτάζει στις 6 Αυγούστου, ανήμερα της γιορτής.

Φωτογραφίες Λένα Χωραϊτου   

Φωτοταξίδι : Κέρκυρα Το σπίτι-μουσείο του Διονυσίου Σολωμού

ΒΩΛΑΞ το χωριό με τους τεράστιους μονόλιθους...

Με πληροφορίες απο atcorfu.com http://magazine.trivago.gr

Facebook εσύ έκανες like;;;;;;;

Φωτοταξίδι Η Παναγία της Τήνου

Στη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Τήνου, η Μεγαλόχαρη απεικονίζεται σε στάση προσευχής να προφέρει τα λόγια από ένα ανοιχτό βιβλίο. Απέναντί της είναι ο Αρχάγγελος Γαβριήλ που κρατάει στα χέρια του έναν κρίνο ο οποίος συμβολίζει την αγνότητα, ενώ το Άγιο Πνεύμα με τη μορφή περιστεριού κατεβαίνει από τον ουρανό. 



Τη θεματολογία της εικόνας τη γνωρίζουμε από αντίγραφο, αφού η αυθεντική εικόνα είναι σκεπασμένη από πολύτιμα πετράδια, αφιερώματα που καλύπτουν την παράσταση του Ευαγγελισμού και όχι της Κοιμήσεως, όπως ίσως θεωρούν κάποιοι εξαιτίας της γιορτής τον Δεκαπενταύγουστο. Η άποψη ότι η Ιερή Εικόνα είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά εδράζεται στην  τεχνοτροπία της που θεωρείται παλαιότερη της βυζαντινής περιόδου και ανάγεται στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Αρκετοί εκτιμούν ωστόσο ότι είναι μεταγενέστερη. Κάθε χρόνο συρρέουν χιλιάδες πιστοί στον ιερό ναό της Παναγίας της Ευαγγελίστριας.

Μπαίνοντας κανείς στον ναό αντικρίζει την εικόνα στα αριστερά σε ένα μαρμάρινο προσκυνητάρι και εντυπωσιάζεται. Την ίδια εντύπωση προκαλούν και τα τάματα των πιστών που μαρτυρούν σε πολλές περιπτώσεις τις παρακλήσεις τους, κυρίως για θέματα υγείας. Αφιερώματα σε πολύτιμα μέταλλα σε σχήματα από καρδίας, ζωτικών οργάνων, άκρων ή οφθαλμών. Καράβια, βάρκες, σπίτια και οτιδήποτε άλλο μπορεί να σκεφτεί ανθρώπου νους.



Το όραμα της Πελαγίας
Η παράδοση θέλει τον εντοπισμό της εικόνας να αποδίδεται στο όραμα μιας μοναχής. Το 1822 η αδελφή Πελαγία από την Ιερά Μονή Κεχροβουνίου είδε την Παναγία να της ζητά να βρει μια θαυματουργή εικόνα που ήταν χρόνια θαμμένη στη γη. Λέγεται ότι είδε τρεις Κυριακές το ίδιο όνειρο και παρακίνησε τον Μητροπολίτη της Τήνου Γαβριήλ να οργανώσει ανασκαφές στον αγρό του Αντωνίου Δοξαρά, στη Χώρα. Οι πιστοί ανταποκρίθηκαν και στις αρχές Σεπτεμβρίου 1822 ξεκίνησαν οι ανασκαφές κατά τις οποίες ήρθαν στο φως τα ερείπια παλαιού ναού του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Εικόνα δεν βρέθηκε και οι εργασίες σταμάτησαν προσωρινά. Όμως άρχισαν και πάλι λίγους μήνες αργότερα και στις 30 Ιανουαρίου 1823 η αξίνα του εργάτη Δημήτριου Βλάσσι από τον Φαλατάδο σπάει στα δύο την εικόνα ανάμεσα στη Θεοτόκο και τον Αρχάγγελο. Λέγεται ότι η Παναγιά είχε φανερωθεί δύο χρόνια νωρίτερα στον κηπουρό Μιχάλη Πολυζώη και του υπέδειξε το χωράφι του Αντώνιου Δοξαρά, αλλά το εικόνισμα δεν βρέθηκε. Η ανακάλυψη της πολύτιμης εικόνας μετά το όραμα της μοναχής θεωρήθηκε μεγάλο θαύμα που συνδέθηκε αναπόφευκτα με την Επανάσταση.

Άλλωστε έσπευσαν στο νησί για να την προσκυνήσουν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Ανδρέας Μιαούλης, ο Νικηταράς και ο Ιωάννης Μακρυγιάννης.

Στο σημείο που βρέθηκε η εικόνα οικοδομήθηκε ο μεγαλοπρεπής ναός, που αποτελεί το πρώτο σπουδαίο αρχιτεκτονικό έργο του νεοσυσταθέντος ελληνικού κράτους. Μεταφέρθηκαν μάρμαρα από τη Δήλο και κάθε φορά που οι εργασίες πάγωναν εξαιτίας του κόστους, έφθανε σαν μάννα εξ ουρανού μια προσφορά από την Τήνο, την υπόλοιπη Ελλάδα ή τους Έλληνες της διασποράς. Έως το 1832 είχε ολοκληρωθεί η ανατολική πτέρυγα και τα τμήματα ανατολικά του καμπαναριού και της κεντρικής εισόδου, ενώ ο ναός περατώθηκε το 1880. Ο ναός συνδέθηκε από την αρχή με τις θαυματουργές ιδιότητες της εικόνας. Χιλιάδες λαού συνέρρεαν από κάθε μέρος της Ελλάδας ή ακόμη και από περιοχές όπως η Μικρασία, που το ελληνικό στοιχείο ήταν κυρίαρχο, αλλά όχι ανεξάρτητο. Κάθε χρόνο στις 23 Ιουλίου, επέτειο της ημέρας που είδε το όραμα η Πελαγία στο κελί της, η Εικόνα μεταφέρεται στο μοναστήρι της «Κυρίας των Αγγέλων» στη Χώρα και το απόγευμα γίνεται περιφορά της στην πόλη. Ακολουθεί δέηση στην εξέδρα της παραλίας και αργά το βράδυ η Ιερή Εικόνα επιστρέφει στον Ναό.



Ο επιβλητικός ναός της Παναγίας της Τήνου Βρίσκεται σε περίοπτη θέση στην Χώρα της Τήνου Το καμπαναριό μεσουρανεί, κυριαρχεί, δεσπόζει και επιβάλλεται. Το αρχικό καμπαναριό του Ναού είχε ύψος 34μ και είχε τέσσερα φανάρια.
Οι δυνατοί βοριάδες που επικρατούν στο νησί όμως, υποχρέωσαν στην ανακατασκευή του για λόγους ασφαλείας. Το σημερινό είναι ύψους 29μ και έχει διατηρήσει την αρχική λίθινη βάση του. Η βάση έχει περίπου το ίδιο ύψος με τον Ναό.  Κατασκευαστής του ήταν ο Ιωάννης Φιλιππότης από τον Πύργο της Τήνου, ενώ την μελέτη και επίβλεψη είχε ο Ακαδημαϊκός Αναστάσιος Ορλάνδος.

Εθνική προσφορά της Παναγίας της Τήνου

Το ίδρυμα περιέθαλψε χιλιάδες κυνηγημένους πρόσφυγες της Τουρκοκρατίας που κατέφυγαν στην Τήνο από κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Με την συνδρομή του Ιδρύματος ιδρύθηκαν στην Τήνο τα πρώτα σχολεία της Ελεύθερης Ελλάδας, τα μοναδικά που λειτουργούσαν κατά την διάρκεια της επανάστασης του 1821.
Μετά την απελευθέρωση το Ίδρυμα παρέχει γενναία οικονομική υποστήριξη στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος για την δημιουργία του Εθνικού στόλου, για την ίδρυση Πανεπιστημίου Αθηνών, για την αντιμετώπιση των εξόδων των επιστρατεύσεων, καθώς και συνεισφέρει μεγάλα ποσά στις Κρητικές Επαναστάσεις.
Το Δεκέμβριο του 1940 η επιτροπή του Ιδρύματος, έθεσε στην διάθεση της τότε κυβέρνησης όλα τα τιμαλφή και τα χρυσαφικά του Ναού, του Ιδρύματος και της Αγίας Εικόνας για τις ανάγκες του πολέμου και τη σωτηρία της πατρίδας.

Ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής (ο Ναός της Ευρέσεως)

Βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον Ναό της Ευαγγελίστριας. Πρόκειται για τον Χώρο που βρέθηκε η Θεία Εικόνα και πάνω στον οποίο κτίστηκε ο Ναός της Ευαγγελίστριας.

Τρεις στοές παράλληλα συνεχόμενες αποτελούν τον κάτω Ναό. Οι στοές επικοινωνούν μεταξύ τους με τοξωτά ανοίγματα (καμάρες) στους ενδιάμεσους τοίχους.
Η πρώτη στοά είναι ο χώρος στον οποίο βρίσκεται το Αγίασμα και είναι ο χώρος στον οποίο βρέθηκε η Αγία Εικόνα της Παναγίας.
Η μεσαία στοά χρησιμοποιείται κυρίως για τις βαφτίσεις. Στο μέσο της βρίσκονται τα ερείπια του πρωτοχριστιανικού Ναού του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου τα οποία αποκαλύφθηκαν κατά τα ανασκαφές της Αγίας Εικόνας.
Στην τρίτη στοά βρίσκεται το βαπτιστήριο των αλλοθρήσκων.

Μουσεία και Συλλογές εντός του συγροτήματος της Παναγίας της Τήνου

Έκθεση ΕικόνωνΙδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει για την Χάρτα του Ρήγα Φεραίου, μία από τις τρεις αυθεντικές που σώζονται (1797), το Πατριαρχικό σιγίλιο του εθνομάρτυρα Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε', το δαχτυλίδι του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, αφιέρωμα του ιδίου στην Μεγαλόχαρη ,το χαρακτικό -αντίγραφο της εικόνας της Μεγαλόχαρης, έργο του Τηνίου ζωγράφου Φραγκίσκου Δεσίπρη (1858), και στα αφιερωμένα ολυμπιακά μετάλλια.

Κειμηλιοφυλάκειο  Κειμηλιοφυλάκειο Μουσείο Τηνίων Καλλιτεχνών Μουσείο Αντωνίου Σώχου

Πινακοθήκη Περιλαμβάνει πολλά και σημαντικά έργα Ελλήνωνκαι ξένων ζωγράφων.

Μαυσωλείο Έλλης 

 

Φιλοξένει το μνημείο των πρώτων θυμάτων του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου στην Ελλάδα, των μελών του πληρώματος του καταδρομικού ΕΛΛΗ, που τορπιλίστηκε το 1940 στο λιμάνι της Τήνου. Υπάρχουν ακόμη διάφορα αντικείμενα από το ΕΛΛΗ.

Οι εορτές της Παναγίας της Τήνου

Ευρέσεως 30 Ιανουαρίου

Ευαγγελισμός 25 Μαρτίου

Οράματος Αγίας Πελαγίας 23 Ιουλίου

Κοίμηση Θεοτόκου 15 Αυγούστου

Φωτογραφίες Χωραϊτου Λένα

Πηγές mixanitouxronou.gr   panagiatinou.gr

ΒΩΛΑΞ το χωριό με τους τεράστιους μονόλιθους...

Ο μύθος λέει ότι είναι τα απομεινάρια της μάχης Γιγάντων και Τιτάνων. Σήμερα αποτελεί πόλο έλξης αναρριχητών που έρχονται στην Ελλάδα από όλο τον κόσμο.


Σε ένα μικρό χωριό της Τήνου το τοπίο από κυκλαδίτικο μετατρέπεται σε σεληνιακό.  Γρανιτένιοι ηφαιστειογενείς ογκόλιθοι βρίσκονται διάσπαρτοι στο οροπέδιο του Βωλάκα, που βρίσκεται κοντά στην Χώρα του νησιού. Οι σχηματισμοί των βράχων ενίοτε θυμίζουν πουλιά, ζώα, ανθρώπινα σώματα ή τις περισσότερες φορές απλά βόλους, από όπου προήλθε και η ονομασία του χωριού. Το πότε χτίστηκε ο Βώλακας είναι αδύνατον να προσδιοριστεί, αλλά πιθανολογείται πως είναι από τα παλαιότερα χωριά του νησιού. Δεν αποκλείεται η περιοχή να κατοικείται πριν από το 2.000 π.Χ., καθώς μέσα σε βράχια έχουν βρεθεί δυο κομμάτια οψιδιανού, πέτρωμα φυσικού μαύρου γυαλιού με το οποίο έφτιαχναν εργαλεία εκείνης της περιόδου.

Ο ομώνυμος οικισμός με τα λιγοστά κάτασπρα σπιτάκια του, ακουμπισμένα στους τεράστιους μονόλιθους αποτελεί μοναδικό θέαμα. Για τους λάτρεις της μυθολογίας, υπάρχει η εξήγηση ότι το περίεργο αυτό θέαμα είναι ένα τα τελευταία απομεινάρια της μάχης μεταξύ Γιγάντων και Τιτάνων. Το τοπίο έχει γεννήσει θρύλους αλλά έχει προσελκύσει και το ενδιαφέρον των επιστημόνων. Έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες. Η πρώτη λέει ότι οι βράχοι προήλθαν από έκρηξη ηφαιστείου 20 περίπου εκατομμύρια χρόνια πριν. Σύμφωνα με τη δεύτερη θεωρία, η θάλασσα έφτανε μέχρι τον Βώλακα, εκατομμύρια χρόνια πριν. Με την απόσυρση της θάλασσας παρέμειναν τα βράχια, με το χαρακτηριστικό τους σχήμα να οφείλεται στην υδάτινη διάβρωση, ενώ μια τρίτη θεωρία αναφέρει ότι τμήμα μετεωρίτη που προσέκρουσε στην περιοχή με αποτέλεσμα τον σχηματισμό των βράχων.... 
Γρανιτένιοι ηφαιστειογενείς ογκόλιθοι βρίσκονται διάσπαρτοι στο οροπέδιο του Βώλακα


Ο καθηγητής υδρογεωλογίας και τεχνικής γεωλογίας του πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Στουρνάρας, ο οποίος είναι λάτρης της Τήνου και πιστός «προσκυνητής» του εντυπωσιακού ανάγλυφου της ενδοχώρας της, έχει επισταμένα μελετήσει το γρανιτικό πεδίο της περιοχής. Όπως διαπίστωσε τα απόκοσμα, στρογγυλά βράχια οφείλονται στη διάβρωση και την αποσάθρωση του πετρωμένου μάγματος, του διάπυρου που γεμίζει το εσωτερικό της Γης, το οποίο βγαίνει ενίοτε στερεοποιημένο στην επιφάνεια. Από τη στιγμή που ο γρανίτης βγήκε στην επιφάνεια σε στέρεη μορφή, τη σκυτάλη της διαμόρφωσής του πήραν τα διάφορα στοιχεία της φύσης, όπως η θερμοκρασία, οι άνεμοι και η υγρασία.... 
 Σπίτι χτισμένο πάνω στο βράχο

Για τους κατοίκους του χωριού, οι οποίοι είναι ελάχιστοι, οι ογκόλιθοι είναι μέρος της καθημερινότητάς τους. Πολλά από τα σπίτια του χωριού είναι χτισμένα πάνω σε βράχους, με τους τοίχους να ενσωματώνουν τις γρανιτικές σφαίρες και τα δωμάτια να ορίζονται συχνά από αυτές. Σε ένα σπίτι, μάλιστα, η στρογγυλή πέτρα εισβάλλει στην κρεβατοκάμαρα  με αποτέλεσμα το κρεβάτι να έχει τρία πόδια, αφού το τέταρτο ακουμπά στον βράχο. Οι ντόπιοι λένε ότι ένα από τα καλύτερα σημεία για να θαυμάσει κανείς τη γρανιτική μεγαλοπρέπεια του τοπίου, είναι ένα άνοιγμα, γνωστό ως «του Βουράκη η Πλάκα», τρία λεπτά πίσω από την εκκλησία του χωριού.

 Το χωριό των αναρριχητών

 Τα βράχια του Βώλακα έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια πόλος έλξης για… βραχομανείς από όλο τον κόσμο. Αναρριχητές από τη Γερμανία κι άλλες χώρες της Ευρώπης συρρέουν στην Τήνο και επιδίδονται στο αγαπημένο τους bouldering, στην αναρρίχηση δηλαδή χαμηλού ύψους βράχων χωρίς σχοινιά. Ο Karsten Oelze, Γερμανός γκουρού του αθλήματος, έχει χαρακτηρίσει το χωριό της Τήνου ως το μεγαλύτερο σε έκταση πεδίο boulder της Ευρώπης.

  Οι κάτοικοι ασχολούνται ακόμα και σήμερα με το πλέξιμο των καλαθιών

Η τέχνη του καλαθιού 

Η ομορφιά, όμως και οι ιδιαιτερότητες του αυτού του μικρού χωριού δεν εξαντλούνται στο φυσικό του τοπίο. Οι κάτοικοι του Βώλακα ασχολούνται σχεδόν από πάντα με την καλαθοπλεκτική. Το χωριό ήταν ο βασικός προμηθευτής κοφινιών και κάθε είδους καλαθιών για τους αγρότες της Τήνου, αλλά και των γύρω νησιών. Η μακρόχρονη ιστορία της τέχνης της καλαθοπλεκτικής επιβεβαιώνεται ακόμη και από τις δοξασίες της θρησκευτικής παράδοσης. Η παλαιότερη καταγεγραμμένη εκκλησία της περιοχής ονομάζεται «Παναγία η Καλαμάν». Η ιστορία της εκκλησίας αναφέρει ότι πήρε το όνομά της, όταν στα μέσα του 18ου αιώνα πυκνά καλάμια υψώθηκαν σαν θαύμα γύρω από το ξωκλήσι που υπήρχε τότε, προστατεύοντας τους χωρικούς από την επιδρομή Αλγερινών πειρατών.  Προς τιμή της Παναγίας, το 1792, στο ίδιο σημείο, οι κάτοικοι έχτισαν ένα μεγαλύτερο ξωκλήσι, το οποίο ονόμασαν «Παναγία η Καλαμάν» (των Καλαμιών).

 

Πηγή mixanitouxronou.gr

Φωτογραφίες Λένα Χωραϊτου   

Φωτοταξίδι : Κέρκυρα Το σπίτι-μουσείο του Διονυσίου Σολωμού

Διονύσιος Σολωμός

O Διονύσιος Σολωμός εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα στα τέλους του έτους 1828. Ως ποιητή τον ακολουθεί τέτοια λαμπρή φήμη, ώστε με την άφιξη του τον επισκέπτονται να τον καλωσορίσουν οι καθηγητές του Ιονίου Πανεπιστημίου. Κατά το διάστημα ανάμεσα στα έτη 1828 και 1832 θα κατοικήσει σε διάφορα σπίτια. Ένα από αυτά ήταν διαμέρισμα μιας τετραώροφης οικοδομής που βρισκόταν απέναντι από τον σημερινό Δημαρχείο Κέρκυρας στην πλατεία, δίπλα στην καθολική Μητρόπολη. Στην ίδια οικοδομή, που δυστυχώς γκρεμίστηκε με τους βομβαρδισμούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κατοικούσε και η οικογένεια του κατοπινού μαθητή του Ιακώβου Πολυλά, ο οποίος έμελλε να γίνει ο επιμελητής των χειρογράφων του και ο πρώτος εκδότης των έργων του, μετά τον θάνατο του.

Στην Κέρκυρα ο ποιητής συναναστράφηκε με τον μεγάλο μουσουργό Νικόλαο Μάντζαρο (1795-1875), ο οποίος είχε, ήδη πριν την εδώ εγκατάσταση του Σολωμού, μελοποιήσει την «Φαρμακωμένη» και στη συνέχεια μελοποίησε και άλλα σολωμικά ποιήματα, μεταξύ των οποίων και τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν», που από το 1865 καθιερώθηκε ως ο Εθνικός μας Ύμνος.
Στο οίκημα που σήμερα στεγάζει το Μουσείο Σολωμού, ο Ποιητής εγκαταστάθηκε περί το 1834 και μάλιστα σ’ αυτό για δεύτερη φορά (είχε εγκατασταθεί εκεί και παλαιότερα). Στο σπίτι αυτό έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, συνέθεσε τα ωριμότερα έργα του και σ’ αυτό πέθανε στις 9/21 Φεβρουαρίου 1857.

Με τους πρώτους ιταλικούς βομβαρδισμούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το σπίτι που έζησε ο Ποιητής γκρεμίστηκε και έμεινε για πολλά χρόνια ερείπιο. Ανοικοδομήθηκε από την Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών το 1961, σε σχέδια και επίβλεψη που πρόσφεραν αφιλοκερδώς οι Κερκυραίοι μηχανικοί Γεώργιος Λινάρδος και Ιωάννης Κόλλας, οι οποίοι φρόντισαν να διατηρηθούν τα χαρακτηριστικά του παλαιού κτιρίου.

Οι εργασίες αποπερατώθηκαν το 1964 και σταδιακά με τις φροντίδες των Προέδρων της Εταιρίας Κερκυραϊκών Σπουδών Θεόδωρου Μάκρη και Κώστα Δαφνή συγκροτήθηκε το «Μουσείο Σολωμού». Το Μουσείο αποτελείτε από ενθυμήματα, χειρόγραφα, το γραφείο του Ποιητή, πλούσιο φωτογραφικό υλικό, πορτρέτα, βιβλιοθήκη σολωμικών εκδόσεων, αίθουσα ομιλιών. Αποτελεί επίσης την έδρα της Εταιρίας Κερκυραϊκών Σπουδών.

Στο Μουσείο Σολωμού πραγματοποιήθηκε το 2008 ανακαίνιση- αναβάθμιση με χορηγία της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και ακολούθως έγινε αναδιάταξη με σύγχρονη μουσειακή αντίληψη. Το 2010 το Μουσείο Σολωμού Κέρκυρας αδελφοποιήθηκε με το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων (Ζακύνθου).

Το μπαλκόνι 

Γράμμα στον αδερφο του στις 7/8/1832

Το γραφείο του 

Πηγή museumfinder.gr

Φωτογραφίες Λένα  Χωραΐτου

Φωτοταξίδι στο Πάπιγκο Ιωαννίνων (Ζαγοροχώρια)

Φωτοταξίδι στην Καστοριά

Σε υψόμετρο 703 m  από την επιφάνεια της θάλασσας, ανάμεσα στα βουνά Βίτσι και Γράμμο, η Καστοριά Περιβάλλεται από τη λίμνη της και συνδέεται με την ξηρά μέσω μιας λωρίδας γης, δίνοντας την εντύπωση νησιού.

Όνομα

Επικρατέστερη θεωρείται η άποψη ότι προήλθε από τους κάστορες που ενδημούσαν για αιώνες σ΄αυτήν.

Ιστορία

Ο Βυζαντινός ιστορικός της εποχής του Ιουστινιανού, Προκόπιος, αναφέρει πως η πόλη μεταφέρθηκε σε οχυρή θέση στη λίμνη, την οποία λίμνη ονομάζει, για πρώτη φορά, Καστορία. 

Η τουρκική ονομασία της πόλης είναι Kesriye (Κεσρίγιε),ενώ η σερβική και βουλγαρική ονομασία της πόλης είναι Κοστού, η ονομασία Κοστούρ προέρχεται από το ότι η τοποθεσία μοιάζει με με σκελετό ψαριού (πέρκας).

To όνομα της πόλης έχει συνδεθεί επίσης με τον Κάστορα, καθώς στην τοπική μυθολογία αναφέρεται πως κτίστηκε το 840 π.Χ. από τον αδελφό του Πολυδεύκη, μετά από χρησμό που έλαβε από το Μαντείο των Δελφών.

Η Καστοριά χτίστηκε στη θέση της αρχαίας πόλης Celetrum (Κέλετρον), που μνημονεύεται από τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο (64 π.Χ.-17 μ.Χ.). Ο Τίτος Λίβιος δεν αναφέρει την ακριβή θέση της, ωστόσο όλοι οι ιστορικοί την ταυτίζουν με αυτή της σημερινής πόλης.

Η κατάληψη της Καστοριάς από τους Τούρκους τοποθετείται περίπου στο 1383. Έμεινε στην κατοχή τους επί περίπου πέντε αιώνες. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η περιοχή της Καστοριάς αναδείχτηκε σε κέντρο ελληνισμού διατηρώντας την εθνική συνείδηση, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα ήθη και τα έθιμα. Την εποχή αυτή η περιοχή ανέπτυξε έντονη οικονομική και εμπορική δραστηριότητα και γνώρισε άνθηση στις τέχνες και τα γράμματα.

Η Καστοριά απελευθερώθηκε κατά τον Α' Βαλκανικό πόλεμο, στις 11 Νοεμβρίου του 1912 και ο Άγιος Μηνάς τιμάται ως ελευθερωτής της πόλης.

Λίμνη Ορεστιάδα

Η λίμνη Ορεστιάδα και η πόλη της Καστοριάς είναι άρρηκτα δεμένες εδώ και πολλούς αιώνες.

Η λίμνη, υπολογίζεται ότι σχηματίστηκε πριν 10.000.000 χρόνια (κατά το Μειόκαινο) και η σημερινή μορφή της αποτελεί κατάλοιπο μιας παλαιότερης εκτεταμένης λίμνης με έκταση 164 τετραγωνικά χιλιόμετρα και βάθος που ξεπερνούσε τα 50 μέτρα.

Θεωρείται λίμνη καρστική, τεκτονικής προέλευσης με συνολική έκταση 28 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μέσο βάθος νερών 4,40m και μέγιστο βάθος 8,50m. 

Έχει χαρακτηριστεί ως τόπος ιδιαίτερου κάλλους από το Υπουργείο Πολιτισμού (1974) και έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο «NATURA 2000» καταχωρημένη με τον κωδικό GR1320001 καθώς και στον κατάλογο των σημαντικών περιοχών για τα πουλιά της Ελλάδας και της Ευρώπης (SRA).

Η λίμνη και η ευρύτερη περιοχή της είναι ένα πολύ σημαντικό φυσικό οικοσύστημα με ποικίλους και σπάνιους κατά θέσεις οικοτόπους που υποστηρίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα στην οποία περιλαμβάνονται πολλά σπάνια και απειλούμενα είδη.

Πέρα από τον ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό ειδών πουλιών που φιλοξενεί, είναι η μοναδική φυσική λίμνη της Ελλάδας, στην οποία εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικής έκτασης παρόχθια δάση υδρόφιλων δέντρων, που συνιστούν σήμερα έναν από τους σπανιότερους οικότοπους του Ευρωπαϊκού χώρου.

Αξιοθέατα

Αρχοντικά

Το αρχοντικό των αδελφών Ιωάννη και Παναγιώτη Εμμανουήλ (1750), σήμερα στεγάζει το Μουσείο ενδυματολογίας Καστοριάς.

Τα αρχοντικά είναι κτίσματα του 17ου και 18ου αιώνα και παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον για την τοιχοδομία, την αρχιτεκτονική και τη ζωγραφική τους, ενώ ξεχωρίζουν από την επιβλητικότητα και τη μεγαλοπρέπεια της ιδιόρρυθμης κατασκευής τους. Τα αρχοντικά κτίστηκαν την εποχή που η περιοχή της Καστοριάς παρουσίασε μεγάλη οικονομική άνθηση ως αποτέλεσμα της έντονης εμπορικής και βιοτεχνικής δραστηριότητας των Καστοριανών γουνοποιιών.

Τα αρχοντικά είναι βασικά διώροφα, με παραδείγματα όμως και τριώροφων. Το ισόγειο και ο όροφος είναι πετρόχτιστα με ελάχιστους αεραγωγούς στο ισόγειο και λίγα μικρά παράθυρα στον ημιώροφο και τον όροφο.

Εκκλησίες

Οι θαυμάσιες εκκλησιές με τις λαμπρές τοιχογραφίες, δεν αποτελούν μόνο ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νομού Καστοριάς. Είναι κυρίως η πιο ολοκληρωμένη έκφραση της υψηλής και αδιάσπαστης καλλιτεχνικής φυσιογνωμίας της βυζαντινής Καστοριάς, αφού αντιπροσωπεύουν όλες τις φάσεις της μεσαιωνικής ζωής και κάνουν την περιοχή ιδανικό χώρο μελέτης και ουσιαστικής προσέγγισης του βυζαντινού πολιτισμού. Σώζονται σήμερα βυζαντινά μνημεία από το τέλος του 9ου αιώνα, σπάνια δείγματα της αρχιτεκτονικής αυτής της περιόδου, με ορισμένα τοπικά χαρακτηριστικά, που κάνουν την Καστοριά να ξεχωρίζει ως εκπρόσωπος της βυζαντινής τέχνης.

Μερικές από τις εκκλησιές, χαρακτηριστικά δείγματα, είναι:

Ιερά Μονή Παναγίας Μαυριώτισσας

Άγιοι Ανάργυροι – Άγιος Νικόλαος Κασνίτση

Ταξιάρχης Μητροπόλεως

Άγιος Στέφανος

Παναγία Κουμπελίδικη

Άγιος Γεώργιος Ομορφοκκλησιάς

Μονή Αγίων Αναργύρων

Μονή Παναγίας Κλεισούρας

Κάστρο

Τα τείχη της πόλεως της Καστοριάς, αποτελούν πια ένα απομεινάρι του οχυρωτικού της συστήματος. Σε αρκετά μέρη μέσα στην πόλη διατηρούνται αλλοιωμένα κάποια τμήματα. Παλαιότερα ωστόσο, μέχρι και τα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου διατηρούνταν σε καλύτερη κατάσταση. Η χρονολόγηση των τειχών δεν είναι εύκολη υπόθεση, αρκετοί όμως από τους μελετητές τοποθετούν την κατασκευή τους στην εποχή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού.

Τα τείχη της Καστοριάς, όπως διατηρούνται σήμερα, ιδίως οι ημικυκλικοί πύργοι και ιδιαίτερα ο ένας (από τους δύο που πρέπει να υπήρχαν) και που ανήκε στον πυλώνα, τον μοναδικό της πόλεως, στην παλιά Ψαραγορά, αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα οχυρωτικής του 9ου-10ου αι.

Η κεντρική πύλη, η ονομαζόμενη στην τουρκοκρατία “Εξώπορτα” ή “Μεγάλη Πόρτα”, βρισκόταν στην εδαφική έξαρση της πλατείας Δαβάκη ενώ οι δύο άλλες πύλες των τειχών του λαιμού βρίσκονταν η μία μπροστά ακριβώς από το σημερινό Δημαρχείο και η άλλη στα νότια του σωζόμενου τουρκικού μενδρεσέ.

Σπήλαιο Δράκου

Το σπήλαιο βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της πόλης στο 2ο χλμ της παραλίμνιας οδού Σουγγαρίδη και λίγο πριν από την Μονή της Παναγίας Μαυριώτισσας. Η είσοδος απέχει περίπου είκοσι (20) μέτρα από τις όχθες της λίμνης και 14 μέτρα από τον δρόμο. Στο εσωτερικό του υπάρχουν μεγάλα χερσαία και λιμναία τμήματα με εντυπωσιακό σταλακτικό διάκοσμο καθώς περιλαμβάνει επτά (7) υπόγειες λίμνες, δέκα (10) αίθουσες, πέντε (5) διαδρόμους – σήραγγες. Η μεγαλύτερη αίθουσα του σπηλαίου έχει διαστάσεις 45×17 μέτρα με το κεντρικό της τμήμα υπερυψωμένο και τις πλευρές της να καταλήγουν σε λίμνες. Η μεγάλη λίμνη του σπηλαίου που είναι και η βαθύτερη βρίσκεται δυτικά. Η θερμοκρασία εντός του Σπηλαίου είναι σταθερή όλες τις εποχές στους 16-18Οc, ενώ η υγρασία φτάνει στο 90%.

Στο εσωτερικό του σπηλαίου του Δράκου εντοπίστηκαν παλαιοντολογικά κατάλοιπα, με κυριότερα τα οστά σπηλαίας άρκτου ή αρκούδας των σπηλαίων (Ursus Speleaus). Το είδος αυτό έζησε στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Πλειστόκαινου και εξαφανίστηκε πριν από περίπου 10.000 χρόνια. Το όνομά της οφείλεται στο γεγονός ότι τα απολιθωμένα λείψανά της εντοπίζονται σχεδόν αποκλειστικά μέσα σε σπήλαια, όπου προφανώς διέμενε για περισσότερο χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με την καφέ αρκούδα η οποία χρησιμοποιούσε τα σπήλαια μόνο κατά την διάρκεια της χειμερίας νάρκης. Υπολογίζεται ότι το βάρος των αρσενικών ζώων έφτανε τα 400-500 κιλά και των θηλυκών τα 200-250 κιλά. Ήταν κατά βάση φυτοφάγο και περιστασιακά σαρκοφάγο ζώο.

Είναι σημαντικό ότι έχει ληφθεί κάθε απαραίτητο μέτρο για την ασφάλεια των επισκεπτών και οι επεμβάσεις στο εσωτερικό έγιναν με τρόπο ώστε να μη θιχτεί η φυσική κατάσταση του Σπηλαίου.

ΞΕΝΑΓΗΣΗ

Έχει μήκος 300 μ. φυσικής διαδρομής ενώ η έξοδος του επισκέπτη γίνεται μέσω τεχνητής σήραγγας 35μ. Η φυσική ομορφιά της διαδρομής οφείλεται στον πλούσιο σταλακτιτικό και σταλαγμιτικό διάκοσμο και τις τέσσερις λίμνες που συναντάμε. Ο επισκέπτης περνά όμορφα κατασκευασμένες γέφυρες, δύο συμπαγείς και μία πλωτή. Η έξοδος γίνεται μέσω τεχνητής σήραγγας που λειτουργεί ταυτόχρονα και ως μουσειακός χώρος με πληροφοριακό υλικό γύρω από την ιστορία, τον μύθο, τις φάσεις κατασκευής – αξιοποίησης του σπηλαίου και τα σπήλαια σε όλο τον ελλαδικό χώρο στα πλαίσια μιας προσπάθειας ευαισθητοποίησης των επισκεπτών γι΄ αυτά τα «μνημεία της φύσης». Πλέον η 25λεπτη διαδρομή μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω tablet με ηχογραφημένη ξενάγηση (audio guide), μεταφρασμένη σε 10 γλώσσες και ηχογραφημένη σε 7 (ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, ρώσικα, εβραϊκά, γερμανικά και κινέζικα), διευκολύνοντας κατά πολύ τους ξένους επισκέπτες.

2467026777 / 6957591303

www.spilaiodrakoukast.gr

ΕΝΥΔΡΕΙΟ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Το ενυδρείο Καστοριάς, το μεγαλύτερο ενυδρείο γλυκού νερού των Βαλκανίων, σας προσκαλεί να το επισκεφτείτε και να ταξιδέψετε στον μαγευτικό αλλά και άγνωστο κόσμο των κατοίκων των εσωτερικών υδάτων.

Το επιστημονικό μας προσωπικό με ιδιαίτερη χαρά θα σας ξεναγήσει και θα απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις σας.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Τρίτη έως και Κυριακή 9:00 με 17:00. τηλέφωνο 2467080229 τις ώρες λειτουργίας.

Προϊστορικός οικισμός Δισπηλιού

Μια επίσκεψη στο Προϊστορικό Δισπηλιό δεν είναι ένας απλός περίπατος. Είναι ένα μεγάλο ταξίδι που σε πάει πολύ μακριά. Σε μια χώρα του άγνωστου και του αινιγματικού, που την ονομάζουμε «Προϊστορία», όπου τα πράγματα μπορεί να μην είναι όμοια με όσα μας περιβάλλουν σήμερα, έχουν, όμως, την ίδια σημασία. Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1992, ενώ σήμερα στην Αναπαράσταση, που αποτελείται από 8 καλύβες, ο επισκέπτης αποκτά την εικόνα ενός προϊστορικού Λιμναίου Οικισμού και βλέπει τα ευρήματα της εποχής εκείνης και μπορεί να καταλάβει πως ήταν ένα νοικοκυριό πριν από 7.500 χρόνια. Mοναδικές πολιτιστικές πτυχές της κοινότητας του Δισπηλιού αποκαλύπτουν τρεις οστέινες φλογέρες καθώς και μια ξύλινη πινακίδα με εγχάρακτα γραμμικά στοιχεία. H πινακίδα αυτή χρονολογείται με βεβαιότητα στο 5260 π.Χ. και δεν αποκλείεται να αποτελεί μια πρώιμη μορφή γραπτού λόγου, όπως εικάζεται και για παρόμοια σύμβολα χαραγμένα σε πηλό

Τηλ. : 2467021910

www.limneosoikismos.gr

Νεολιθικός οικισμός Αυγής

Ο Νεολιθικός Οικισμός της Αυγής βρίσκεται σε απόσταση 500 μ βόρεια από την πλατεία του ομώνυμου χωριού, 7 χλμ νότια από το Άργος Ορεστικό και 10 χλμ νοτιοδυτικά της Λίμνης Ορεστιάδος. Το λοφώδες ανάγλυφο και η απρόσκοπτη ορατότητα προς όλα τα σημεία του ορίζοντα, καθιστούν την αγροτική αυτή περιοχή θελκτική για τον επισκέπτη.

Η πρόσβαση στο Νεολιθικό Οικισμό, που υποστηρίζεται ικανοποιητικά από σχετική σήμανση πινακίδων, είναι εξαιρετικά εύκολη για πεζούς και οχήματα. Οι επισκέπτες της περιοχής ενθαρρύνονται να αναζητήσουν τον αρχαιολογικό χώρο και να απολαύσουν το τοπίο σε διαφορετικές εποχές του χρόνου. Σύντομα πιστεύουμε ότι θα μπορούν να επισκέπτονται και ένα μεγάλο τμήμα του ανασκαμμένου χώρου του νεολιθικού χωριού.

Οι ανασκαφές στην Αυγή πραγματοποιούνται επί του παρόντος σε έκταση 2000 τ.μ. και φέρνουν στο φως ενδιαφέροντα στοιχεία της χωρο-οργάνωσης του οικισμού κατά την 6η και την 5η χιλιετία. Τα αποκαλυπτόμενα κατάλοιπα των αρχιτεκτονικών και άλλων κατασκευών ανήκουν σε δύο -τουλάχιστον- στρωματογραφικά διακριτές οικιστικές φάσεις, που η κάθε μια συνίσταται από αρκετά επεισόδια της εντατικής χρήσης του χώρου.

www.neolithicavgi.gr

Πλίνθινα χωριά

Τα Κορέστεια, γνωστά και ως «πλίνθινα χωριά», είναι μια συστάδα ορεινών οικισμών (Άνω και Κάτω Κρανιώνα, Χαλάρα, Μελάς, Μακροχώρι, Μαυρόκαµπος, Άγιος Αντώνιος, Γάβρος), που συναντά κανείς κυρίως στον οδικό άξονα που συνδέει την Καστοριά με τις Πρέσπες.

Τα Κορέστεια παρουσιάζουν έντονο αρχιτεκτονικό και πολιτισμικό ενδιαφέρον χάρη στα πλινθόκτιστα σπίτια με το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα, που συναντά κανείς εκεί. Τα σπίτια κατασκευάζονταν από μάστορες στο πρώτο μισό του περασμένου αιώνα με λάσπη από κοκκινόχωμα, νερό και άχυρο.

Σήμερα καταρρέουν, εγκαταλελειμμένα, παραδομένα στο έλεος του χρόνου και των καιρικών συνθηκών. Είναι ένας από τους παραγνωρισμένους τουριστικούς προορισμούς της Ελλάδας, με μοναδική αρχιτεκτονική και κινηματογραφική ατμόσφαιρα.

Δραστηριότητες 

Η κωπηλασία είναι το κυριότερο άθλημα που έκανε γνωστό το όνομα της Καστοριάς σ’ όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Κωπηλάτες της διακρίθηκαν σε πανελλήνιους και διεθνείς αγώνες τιμώντας τα Ελληνικά χρώματα. Γίνεται μεθοδική δουλειά σε άρτιες εγκαταστάσεις και με ειδικούς προπονητές του Ναυτικού Ομίλου.

Σκι

Η χιονοδρομία είναι ένα από τα πιο δημοφιλή χειμερινά αθλήματα στον κόσμο. Αν είστε λάτρεις του σκι, σας δίνεται η ευκαιρία από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο, να γνωρίσετε το χιονοδρομικό κέντρο του συλλόγου χιονοδρομίας Καστοριάς στο Βίτσι, σε μικρή απόσταση από την πόλη. Είναι από τους πλέον ενδιαφέροντες προορισμούς του επισκέπτη στην Καστοριά, διατηρώντας την μοναδική ομορφιά της άγριας φύσης. Το Βίτσι προστατεύεται σε εθνικό επίπεδο ως καταφύγιο θηραμάτων και αποτελεί ιδανικό βιότοπο για πολλά άγρια ζώα και πτηνά. Στο όρος Βίτσι και σε υψόμετρο 1875μ (κορυφή) και 1610μ (βάση) λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο στο δρόμο Καστοριά προς Φλώρινα σε απόσταση 22 χλμ βόρεια του χωριού Πολυκέρασος. Ο δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος και εκχιονίζεται.

Ψάρεμα

Αν σας αρέσει το ψάρεμα δεν έχετε παρά να προμηθευτείτε τα σύνεργα, καλάμι ή πετονιά και να ικανοποιήσετε τις επιθυμίες σας. Η λίμνη προσφέρεται και αυτό το είδος της ψυχαγωγίας αποκτά ολοένα και περισσότερους οπαδούς. Ο αλιευτικός πλούτος προέρχεται κυρίως από τη λίμνη της Καστοριάς και από τα ιχθυοτροφεία πέστροφας. Η λίμνη εκτρέφει εκλεκτά ψάρια όπως γριβάδια, γουλιανούς, τούρνες, πέρκες, πεταλούδες και πρικιά.

Πεζοπορία

Η άγρια ομορφιά του τοπίου του Γράμμου συνδυάζεται αρμονικά με τις ήσυχες γωνιές του δημιουργώντας έναν πραγματικό παράδεισο για όσους ενδιαφέρονται για λεπτές μυρωδιές και ποικιλία χρωμάτων.

Κάποια σημεία δείχνουν να είναι απρόσιτα, άλλα όμως φιλοξενούν κτίσματα σαν το μοναστήρι του Αγίου Ζαχαρία με θαυμάσιες τοιχογραφίες γηγενών ζωγράφων. Σε υψόμετρο 2075μ συναντάμε τις λίμνες Αρρένες που συγκεντρώνουν μέρος των νερών της πηγής τριακοσάρας και κοσμούν με την ύπαρξη τους το τοπίο. Οι περισσότεροι ίσως να μη γνωρίζετε πως τα πέτρινα γεφύρια της Καστοριάς αποτελούν μερικά από τα γραφικότερα αξιοθέατα της περιοχής. Οι μονότοξες κατασκευές, αριστουργηματικές εκφάνσεις της παραδοσιακής τοπικής αρχιτεκτονικής, ενώνουν τις όχθες του Αλιάκμονα και των παραποτάμων του, αποτελώντας μερικά από τα σημαντικότερα περάσματα των προηγούμενων αιώνων. Αναζητήστε τα γεφύρια της Ζούζουλης, του Κουτσιουμπλή, της Κορομηλιάς, της Παλιάς Κοτύλης και εκείνο στο Μπερίκι.  

Πλοιάριο Ολυμπία

Με το καραβάκι «ΟΛΥΜΠΙΑ» έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε το ειδυλλιακό τοπίο της λίμνης και την πόλη της Καστοριάς, που μέσα από την εν πλω περιήγηση κάνοντας τον «μικρό γύρο» της λίμνης μπορείτε να θαυμάσετε τους παραδοσιακούς οικισμούς της πόλης με τα επιβλητικά αρχοντικά τα οποία στέκουν αγέρωχα στο πέρασμα του χρόνου, τις πανέμορφες παραλίες της Καστοριάς και τα ψαροχώρια, την γραφική παραλίμνια διαδρομή της χερσονήσου με τα αιωνόβια πλατάνια και τις ιτιές που γέρνουν μέσα στη λίμνη όπου θα συναντήσετε την Σπηλιά του Δράκου και την Ιερά Μονή της Παναγιάς της Μαυριώτισσας, και ένα πλήθος εικόνων απαράμιλλης ομορφιάς που αφήνουν μαγεμένο ακόμα και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη.

Το καράβι επίσης, κατόπιν συνεννόησης, σας δίνει την δυνατότητα να πραγματοποιήσετε οποιαδήποτε κοινωνική σας εκδήλωση. Πληροί όλες τις προδιαγραφές ασφάλειας με όλα τα σωστικά μέσα, γεγονός που δίνει στον επισκέπτη μια απολαυστική, ξέγνοιαστη και πάνω απ όλα ασφαλή περιήγηση.

ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ : Μέσα στην πόλη θα δείτε τα μαγαζιά, τα καφέ, τα εστιατόρια καθώς και τη σύγχρονη δομή των κτιρίων. Επισκεφθείτε το Βυζαντινό μουσείο και ξεναγηθείτε στις πολυάριθμες εκκλησίες. Αξίζει και ένας βραδινός ρομαντικός περίπατος δίπλα στη λίμνη.

ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ : Περιπλανηθείτε στα σοκάκια της παλιάς πόλης της Καστοριάς, στην πλατεία Ντολτσό με τα καλντερίμια, τα αρχοντικά και την νοσταλγική ατμόσφαιρα του παλιού μεγαλείου. Εκεί υπάρχει το Λαογραφικό μουσείο, το Ενδυματολογικό και το Δεληνάνειο.

ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ : Στο μπαλκόνι της Καστοριάς θα απολαύσετε το πανόραμα της πόλης, της λίμνης και των μεγάλων βουνών που την περιβάλλουν. Θα δείτε το Θεατράκι του Βουνού και στην κορυφή τον Άγιο Αθανάσιο.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΠΕΡΙΓΥΡΟΣ : Ξεκινώντας από την νότια παραλιακή λεωφόρο θα βρεθείτε αντιμέτωποι με την ομορφιά του φυσικού τοπίου του γύρου της λίμνης. Ανάμεσα από κλαίουσες ιτιές και πλατάνια θα δείτε την Σπηλιά του Δράκου, το μοναστήρι της Παναγίας Μαυριώτισσας και τον Ναυτικό Όμιλο καταλήγοντας στην περιοχή Απόζαρι στην βόρεια πλευρά της πόλης.

ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΠΕΡΙΓΥΡΟΣ : Ξεκινώντας πάλι από την νότια παραλιακή λεωφόρο βγαίνετε από την πόλη και συναντάτε το Δισπηλιό με τον Λιμναίο Οικισμό. Περνάτε από τα χωριά Μαυροχώρι, Πολυκάρπη, Κρεπενή, Φωτεινή, Μεταμόρφωση και Τοιχιό φθάνοντας πάλι στην Καστοριά από την βόρεια πλευρά.

Φωτογραφίες Λένα Χωραΐτου

Πηγή .kastoria.gov.gr  el.wikipedia.org