Αν αγαπάτε τα πουλάκια

Τα πουλάκια τα αλανιάρικα είναι χρήσιμα, γιατί τρώνε ζωύφια που κανείς δεν τα θέλει σπίτι του. Γι' αυτό φτιάξτε τους και κανένα μεζέ καμιά φορά, όπως αυτός που περιγράφουμε παρακάτω:
Πάρτε ένα κύλινδρο από χαρτί τουαλέτας που έχει τελειώσει ή από χαρτί κουζίνας.
Αλείψτε γύρω - γύρω με μέλι ή φυστικοβούτυρο και μετά περάστε το πάνω από σπόρους για πουλιά που θα κολλήσουν πάνω στον κύλινδρο.
Αυτόν τον κύλινδρο, κρεμάστε τον σε κάποιο δέντρο ή κάπου έξω από το παράθυρό σας αν θέλετε να βλέπετε τα πουλάκια την ώρα που τρώνε τον μεζέ.

meacolpa.blogspot.gr

Καταγωγή καναρινιών

Η καταγωγή των καναρινιών είναι από τα Κανάρια νησιά. Τα νησιά αυτά, 13 στο σύνολο, βρίσκονται στον Ατλαντικό ωκεανό, δυτικά του Μαρόκου και ανήκουν σήμερα στην Ισπανία. Από το 1400 Ισπανοί και Πορτογάλοι ναύτες μετέφεραν αυτό τον φτερωτό τραγουδιστή, στην Ιβηρική χερσόνησο ξεχωρίζοντάς τον από άλλα πουλιά, για το ασυνήθιστο κελάηδισμά του. Επίσης καναρίνια ζουν ελεύθερα στις Αζόρες και τη Μαδέρα.

Τα πουλιά ονομάστηκαν από τα νησιά. Τα νησιά ονομάστηκαν από τα σκυλιά… Περιέργως, οι Ρωμαίοι είχαν ονομάσει τα νησιά ως «Νησιά Σκύλων», για τα εξαιρετικά μεγαλόσωμα σκυλιά που αναπαρήγαγαν οι ντόπιοι. Οι Ρωμαίοι κατά την αρχαιότητα ενδιαφέρθηκαν για τα άγρια αυτά σκυλιά-φύλακες και όχι για τα μικρά φλύαρα πουλάκια. Να σημειωθεί πως λατινικά ο σκύλος λέγεται «canis». Το όνομα «canario» στα καναρίνια το έδωσαν οι Ισπανοί, ενώ οι Γάλλοι πρόσθεσαν και το ποιητικό «serin» από την Ελληνική μυθολογία, που παραπέμπει στις σειρήνες οι οποίες πλανούσαν τους ταξιδιώτες με το γλυκό τους τραγούδι.

Στις αρχές του 16ου αιώνα, τα καναρίνια άρχισαν να εξαπλώνονται στην Ευρώπη και σύντομα αναγνωρίστηκαν ως κατοικίδια ζώα. Πριν ακόμα μπει ο 17ος αιώνας, η εκλεκτική αναπαραγωγή ανέδειξε αρκετές ευδιάκριτες ποικιλίες καναρινιών.
Σε Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία και Βέλγιο, το καναρίνι συνυπάρχει κι εξαπλώνεται ταυτόχρονα και δυναμικά, όπως η βιομηχανική επανάσταση. Οι βιοτέχνες και οι εμπόροι κρατούσαν τα καναρίνια στα καταστήματά τους για ψυχαγωγία. Τα καναρίνια στα ανθρακωρυχεία, ήταν μια επέκταση αυτής της συνήθειας, κράτησης πουλιών στους χώρους εργασίας. Οι μεταλλωρύχοι είχαν πάντα μαζί τους καναρίνια, κλεισμένα σε κλουβιά. Παρατηρούσαν με πολύ μεγάλη προσοχή τις αντιδράσεις τους, σταματούσαν σε κάθε ανησυχητικό σημάδι, προσπαθούσαν να ελέγχουν διαρκώς την κατάσταση της υγείας τους. Γιατί, αν κάποιο καναρίνι αρρώσταινε, αυτό ήταν δείγμα κινδύνου και για τους ίδιους: σήμαινε πως μέσα σε κάποιο από τα πετρώματα υπάρχουν εγκλωβισμένα επικίνδυνα αέρια.
Ακολουθώντας μια ορισμένη επιλογή και ταυτόχρονα μια πολύ αυστηρή σχολή, οι κατά τόπους εκτροφείς, ανέθρεψαν καναρίνια με τα χαρακτηριστικά που οι ίδιοι επιθυμούσαν. Άλλοτε αυτά ήταν για τη μελωδία τους, άλλοτε για το σχήμα τους και άλλοτε για το χρώμα τους. Συνήθως οι ράτσες που ξεχώρισαν, κράτησαν ως όνομα το τοπωνύμιο της περιοχής που πρωτοεκτράφηκαν.

Στη χώρα μας το καναρίνι έκανε την εμφάνισή του μετά το ήμισυ του περασμένου αιώνα. Πριν διαδοθεί το καναρίνι, οι καρδερίνες, τα φλώρια, οι γαλιάνδρες, τα τουρλιά και άλλα ωδικά πτηνά, συντρόφευαν τον Έλληνα στο καφεδάκι του στις πλακόστρωτες αυλές και τα μπαλκόνια παρέα με γεράνια και βασιλικό. Σημαντική ήταν η προσφορά των προσφύγων της Μ. Ασίας στη διάδοση των ωδικών. Αυτοί το 1922 έφεραν μαζί με τον πόνο, το μεράκι τους για τα ωδικά πτηνά και ειδικότερα για τις καρδερίνες. Γνωστοί πανελληνίως ως άριστοι γνώστες φωνών, στη Νέα Φιλαδέλφεια, στη Νίκαια, στη Νέα Σμύρνη και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας συνέχισαν αυτή τη παράδοση μέχρι σήμερα. Σε μικρά πολίτικα ξύλινα κλουβάκια (κραχτόκλουβα), λαδομπογιατισμένα για ν’ αντέχουν στο χρόνο, ακόμα και σήμερα εκτρέφουν αλλού αγριοπούλια, αλλού καναρίνια και αλλού το «μείγμα τους», δηλαδή καρδερινοκάναρα, φλωροκάναρα κλπ
Το καναρίνι σαν ευπροσάρμοστο κατοικίδιο που ήταν, άρχιζε να προτιμάται από τα άγρια και πιο δύσκολα στην προσαρμογή και διατροφή ωδικά πτηνά. Ωστόσο η ωραία εμφάνιση και το όμορφο και πολύπλοκο κελάηδημα ορισμένων αγρίων πουλιών, συντέλεσαν στο να παραμένουν μέχρι και σήμερα στην προτίμηση των Ελλήνων σαν κατοικίδια.

Πηγή :www.canary.gr 

Ίσως σε ενδιαφέρει και αυτο Καναρίνια Φροντίδα, διαμονή

Καναρίνια Φροντίδα, διαμονή

Περιβάλλον

Ο ήλιος, ο αέρας η θερμοκρασία και η καθαριότητα είναι απαραίτητες συνθήκες διαβίωσης ενός υγιούς καναρινιού. Στο σκοτεινό, μουχλιασμένο και βρώμικο χώρο το πουλί δεν είναι ποτέ υγιές, έστω και αν ταΐζεται σωστά.

Αποφεύγετε την έκθεση των πουλιών στην μεγάλη ζέστη, στα ρεύματα, στην μεγάλη υγρασία και στον μολυσμένο αέρα. Ένα υγιές και συνηθισμένο στο κρύο καναρίνι δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα. Καλύτερα όμως να αποφεύγεται. Επίσης πρέπει να ξέρετε ότι τα αρσενικά σταματούν το κελάηδημα στο δυνατό κρύο.

Μην ξεχνάτε την καθαριότητα της κατοικίας του. Για να χαρείτε τον φίλο σας για πολλά χρόνια, καθαρίζετε το κλουβί του τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα και αλλάζετε το νερό του καθημερινά.

Πηγή :http://www.kanarinia.gr

Η αγορά του καναρινιού

Αν αποφασίσετε να αγοράσετε ένα καναρίνι ή σας χαρίσουν θα πρέπει να ξέρετε ότι υπάρχουν 3 βασικές κατηγορίες καναρινιών.

1. Καναρίνια Τύπου (μέγεθος και σχήμα σώματος, παρουσιαστικό):
α) Με ίσιο πτέρωμα (Border, Gloster, Norwitch, Crest, Fife, Yorkshire, Lancashire, Lizard, Γερμανικά σκουφάτα)
β) Τα σγουρά ( Παρισιού, Πάδοβας, Βορά, Νότου, Φιορίνο, Γιγαντιαίο Ιταλίας, Ελβετίας)
γ) Τα καμπούρικα με ίσιο ή σγουρό πτέρωμα ( Βελγίου, Σκοτίας, Μονάχου, Ιαπωνίας, Βέρνης)
2. Καναρίνια χρώματος (πράσινα, κίτρινα, πορτοκαλί, κόκκινα, καφέ, άσπρα, γκρι και διάφορους άλλους συνδυασμούς)
3. Καναρίνια φωνής (Roller Harz, Waterslager Malinois, Timbrado, American Singer, Chopper Warbler)

Η ζωηράδα, το πλήρες και στιλπνό φτέρωμα, τα καθαρά και φωτεινά μάτια, είναι οι βασικές ενδείξεις ενός υγιούς καναρινιού. Αντίθετα, το καναρίνι που κάθεται διαρκώς άκεφο με το κεφάλι μέσα στις φτερούγες του, που το φτέρωμά του είναι ακατάστατο, ή τα κόπρανά του δεν είναι σφικτά και δίχρωμα είναι συνήθως ένα άρρωστο καναρίνι και πρέπει να αποφεύγεται συνήθως η αγορά του.

Επιλέγουμε το καναρίνι να έχει φωτεινή ζωηρή ματιά, πλούσιο και στιλπνό πτέρωμα. Αντίθετα, αποφεύγουμε το καναρίνι που κάθεται διαρκώς άκεφο με το κεφάλι μέσα στις φτερούγες του, που αναπνέει δύσκολα,, που η κουτσουλιά του είναι δίχρωμη, αραιή όχι σφιχτή γιατί αυτά είναι δείγματα ότι το καναρίνι είναι άρρωστο και ίσως να έχει προσβληθεί από ιό.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι μόνο το αρσενικό καναρίνι τραγουδάει. Το θηλυκό μόνο “τιτιβίζει”. Ωστόσο υπάρχουν παραδείγματα όπου έτυχε και το θηλυκό να κελαηδάει για μικρό χρονικό διάστημα. Εάν θελήσουμε να αγοράσουμε αρσενικό καναρίνι καθόμαστε με υπομονή και παρακολουθούμε το κελάηδημά του. Υπάρχουν διάφορες μορφές τραγουδιού σε ένταση, χρώμα, ποιότητα.

Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό είναι το μεταλλικό δακτυλίδι που φοράει το καναρίνι αν είναι ράτσας. Εκεί υπάρχουν πληροφορίες για τη χώρα προέλευσης, το έτος γέννησης και τον εκτροφέα του καναρινιού. Έτσι μπορούμε να διαπιστώσουμε την ηλικία του καναρινιού.

Πηγή :www.kanarinia.gr