Ηταν ένα ζεστό απόγευμα τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο του 490 π.Χ. Στον Μαραθώνα οι Αθηναίοι, με τη βοήθεια των Πλαταιών, είχαν μόλις νικήσει τους υπεράριθμους Πέρσες έπειτα από μια εξαντλητική μάχη σώμα με σώμα, η οποία έχει χαρακτηριστεί από πολλούς μία από τις σημαντικότερες της ανθρωπότητας. Ο θρύλος λέει ότι εκείνη τη στιγμή έφυγε ο Φειδιππίδης (ή Φιλιππίδης) για την Αθήνα, διένυσε τρέχοντας τα 42 χιλιόμετρα, φώναξε το «νενικήκαμεν» και ξεψύχησε.
Αυτή η πράξη ενέπνευσε ένα τεράστιο «κίνημα» που εμφανίστηκε τον 20ό αιώνα και συμπυκνώνεται σε μια λέξη «μαραθώνιος». Στις μέρες μας διοργανώνονται πάνω από 500 μαραθώνιοι κάθε χρόνο σε όλα τα σημεία της Γης. Κάποια από αυτά περιλαμβάνουν τοποθεσίες από τα υψίπεδα του Θιβέτ ως τις σαβάνες της Νότιας Αφρικής, στην Ανταρκτική, στο Βόρειο Πόλο, σε ερήμους, στο Μεγάλο Τείχος της Κίνας.
Σύμφωνα με τη Wikipedia, υπάρχουν 27 άνθρωποι που έχουν τρέξει τουλάχιστον έναν μαραθώνιο σε κάθε ήπειρο. Το 2009 ένας Ιρλανδός ολοκλήρωσε επτά μαραθωνίους σε επτά ηπείρους σε πεντέμισι ημέρες. Ο Γερμανός Χορστ Πράισλερ έχει τρέξει 1.214 μαραθωνίους και 347 υπερμαραθωνίους.
Ο Βέλγος Στεφάν Ένγκελς έτρεχε το 2011 έναν μαραθώνιο κάθε μέρα του έτους. Η 27χρονη Άμπερ Μίλερ ολοκλήρωσε τον Μαραθώνιο του Σικάγου (έτρεξε τη μισή απόσταση και περπάτησε στην άλλη μισή) όντας εννέα μηνών έγκυος και γέννησε λίγες ώρες μετά τον τερματισμό.
Το κυρίως σώμα, όμως, των «πιστών» του μαραθωνίου αποτελείται από ερασιτέχνες, καθημερινούς ανθρώπους όλων των ηλικιών: το 2011 τερμάτισε στον Μαραθώνιο του Τορόντο ένας παππούς 100 χρονών, ενώ έχουν ολοκληρώσει τα 42 χιλιόμετρα παιδιά από 6 ως 8 ετών. Μόνο στις ΗΠΑ τερματίζουν κάθε χρόνο πάνω από μισό εκατομμύριο μαραθωνοδρόμοι. Την προηγούμενη Κυριακή έτρεξαν πενήντα χιλιάδες άνθρωποι στον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης, ενώ λέγεται ότι ο αριθμός όσων παρακολούθησαν τον αγώνα σε διάφορα σημεία της πόλης έφθασε τα δύο εκατομμύρια.
Στον περσινό Μαραθώνιο της Αθήνας συμμετείχαν, και στις τρεις αποστάσεις, 35.000 άτομα περίπου από 120 χώρες. Ο αρχαίος δρομέας Φειδιππίδης υποτίθεται ότι έτρεξε για να αναγγείλει τη νίκη, την ώρα που οι εναπομείναντες Πέρσες είχαν μπει στα καράβια και κατευθύνονταν προς την ανυπεράσπιστη Αθήνα. Εμείς, σήμερα, γιατί τρέχουμε τόσα χιλιόμετρα;
Το τρέξιμο αποτελεί προσωπικό χρόνο με τον εαυτό μας, ο οποίος είναι πολύτιμος και άκρως ψυχοθεραπευτικός. Και, κυρίως, μπορεί να γίνει οπουδήποτε, οποτεδήποτε. Επίσης, οι προσωπικοί στόχοι που θέτουμε και επιτυγχάνουμε όταν τρέχουμε συστηματικά, τα προσωπικά όρια που ξεπερνάμε κάθε φορά, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να τρέξουμε 10 μέτρα πιο μακριά, ενισχύουν το αίσθημα της ικανοποίησης και αυτοπεποίθησης
Η Αγγελική Ηλία είναι ψυχολόγος, που μάλιστα τρέχει συστηματικά. «Κατά τη διάρκεια του τρεξίματος εκκρίνονται ενδορφίνες, το φυσικό παυσίπονο του οργανισμού, οι οποίες δρουν καταπραϋντικά και ονομάζονται "ορμόνες της χαράς". Παράλληλα, αυξάνονται τα επίπεδα σεροτονίνης, μιας ορμόνης που σχετίζεται με τη διάθεση. Έχει βρεθεί μέσα από επιστημονικές έρευνες πως οι άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη έχουν χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης.
Το τρέξιμο λειτουργεί ως ένα φυσικό αντικαταθλιπτικό. Λέγεται πως αυτή η αίσθηση είναι που κάνει τους δρομείς να επιστρέφουν στα γήπεδα ξανά και ξανά. Ύστερα από μια προπόνηση, κατά την οποία έχουμε «τρέξει» το άγχος και τα αρνητικά συναισθήματά μας, είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσουμε και να διαχειριστούμε τα θέματα που μας απασχολούν με έναν πιο δομημένο κι αισιόδοξο τρόπο.
Το τρέξιμο αποτελεί προσωπικό χρόνο με τον εαυτό μας, ο οποίος είναι πολύτιμος και άκρως ψυχοθεραπευτικός. Και, κυρίως, μπορεί να γίνει οπουδήποτε, οποτεδήποτε. Επίσης, οι προσωπικοί στόχοι που θέτουμε και επιτυγχάνουμε όταν τρέχουμε συστηματικά, τα προσωπικά όρια που ξεπερνάμε κάθε φορά, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να τρέξουμε 10 μέτρα πιο μακριά, ενισχύουν το αίσθημα της ικανοποίησης και αυτοπεποίθησης. Τέλος, η συμμετοχή στους αγώνες τρεξίματος είναι συμμετοχή σε μια γιορτή ανθρωπιάς.
Κατά τη διάρκεια του αγώνα, κυρίαρχο είναι το αίσθημα του ανήκειν σε μια πολυμελή οικογένεια που αποδέχεται τον άνθρωπο ακριβώς όπως είναι και ίσως αυτό να είναι και το πιο ισχυρό φάρμακο για την ψυχή».
Ο Γιάννης Θεοδωράκης, καθηγητής Αθλητικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Φυσικής Αγωγής, επιβεβαίωσε τα μεγάλα οφέλη του τρεξίματος για την ψυχική υγεία. «Η ενασχόληση με τα σπορ προσφέρει πλήθος ψυχολογικών οφελών στα άτομα.
Ωστόσο, το τζόκινγκ, και ιδιαιτέρως η συστηματική άσκηση, σε πάρκα, στάδια, η συμμετοχή σε λαϊκούς δρόμους, όπως επίσης και η συμμετοχή σε ημιμαραθωνίους και μαραθωνίους προσφέρει εξαιρετικά ψυχολογικά οφέλη στα άτομα. Οι λόγοι είναι πολλοί. Το τρέξιμο είναι η πιο φυσική κινητική δραστηριότητα, η οποία εκτελείται αβίαστα, φυσιολογικά, αυτόματα και ρυθμικά από τα άτομο. Αυτή η ρυθμικά επαναλαμβανόμενη κίνηση, όταν μάλιστα εκτελείται στην κατάλληλη ένταση, και σε συντονισμό με μια ρυθμική αναπνοή, προκαλεί ιδιαίτερη ευχαρίστηση στα άτομα. Τα άτομα που καλύπτουν συγκεκριμένο αριθμό χιλιομέτρων σε εβδομαδιαία βάση εξασφαλίζουν εξαιρετική προστασία αλλά και βελτίωση στην υγεία τους. Και κάθε μέρα και κάθε στιγμή που τρέχουν αισθάνονται την ικανοποίηση, την ευχαρίστηση, την καλή διάθεση, τη ζωντάνια και τη χαρά. Τα συναισθήματα αυτά διαρκούν πολλές φορές αρκετές ώρες μετά την άσκηση.
Η αθλητική ψυχολογία, όμως, έχει καταδείξει ότι τα άτομα που ασκούντα συστηματικά έχουν καλύτερη πνευματική απόδοση, καλύτερη απόδοση στη δουλειά, καλύτερη αυτοσυγκέντρωση σε ό,τι κάνουν. Νιώθουν σιγουριά και αυτοπεποίθηση και χαλαρώνουν ευκολότερα από εντατικά γεγονότα. Η βελτίωση της ποιότητας ζωής, ο έλεγχος του στρες, η μείωση της κατάθλιψης και η ανάπτυξη κοινωνικών σχέσεων και η καλή σωματική εμφάνιση συμπεριλαμβάνονται στα οφέλη των συμμετεχόντων.
Η συστηματική ενασχόληση με το τζόκινγκ, ιδιαιτέρως γι' αυτούς που θα αποφασίσουν να τρέξουν σε ημιμαραθώνιους ή μαραθώνιους δρόμους, απαιτεί προγραμματισμό, συστηματικό τρόπο ζωής, συγκεκριμένη διατροφή και αποφυγή όλων των ανθυγιεινών συνηθειών, όχι καταχρήσεις, όχι κάπνισμα, όχι κατάχρηση στο αλκοόλ. Δηλαδή, ένας τέτοιος τρόπος ζωής καλλιεργεί την αυτοπειθαρχία. Η συμμετοχή σε έναν μαραθώνιο είναι μια επίπονη σωματική και διανοητική καταπόνηση. Ενώ φαίνεται ότι γίνεται χωρίς κάποιον ιδιαίτερο σκοπό, ωστόσο θωρακίζει το άτομο και το μαθαίνει να γίνεται μαχητής, πείσμων, να επιμένει σε οτιδήποτε κάνει στη ζωή του, στη δουλειά του, στην καθημερινότητά του.
Γιατί τρέχουμε; Όλα τα άτομα που αφοσιώνονται στο τρέξιμο και αποτελούν μέρος όλου αυτού του διαρκώς αυξανόμενου δρομικού κινήματος έχουν τους δικούς τους λόγους. Κάποια άτομα τρέχουν για να κερδίσουν όλα όσα αναφέρονται παραπάνω, κάποια άλλα τρέχουν γιατί απλώς αγαπάνε αυτό που κάνουν, κάποια άλλα για να γνωρίσουν τα όριά τους, κάποια άλλα για να νιώθουν παιδιά, κάποια άλλα απλώς για να βρίσκονται στον δρόμο, να βρίσκονται μαζί με όλο αυτό το θαυμαστό πλήθος, κάποια άλλα τρέχουν για τη λατρεία του ρυθμού της κίνησης του σώματος και του ρυθμού της αναπνοής, και άλλα για την ευχαρίστηση, χωρίς να ρωτάνε γιατί. Το τζόκινγκ σε όλες τις ηλικίες, εκτός από την υγεία, διδάσκει την αυτοπειθαρχία, τον αυτοέλεγχο, την αισιοδοξία, τη μαχητικότητα και την ισορροπία στη ζωή. Δίνει ποιότητα στη ζωή. Άλλοι τρέχουν για να ελέγξουν τα κιλά τους, την υγεία, τη χοληστερίνη, την καρδιά, και κάποιοι άλλοι για να αντιμάχονται την κρίση του μεσήλικα. Οι λόγοι είναι πολλοί».
Τα οφέλη είναι αδιαμφισβήτητα πολλά. Όμως η απόφαση για τη συμμετοχή σε έναν μαραθώνιο πρέπει να ληφθεί με περίσκεψη και να περιβληθεί με σοβαρότητα στην προπόνηση πριν από τον αγώνα, ώστε να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια. Ο Άγγελος Ντερντές, πτυχιούχος του τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού ΔΠΘ και personal trainer στα γυμναστήρια Holmes Place, μας έδωσε ένα επιγραμματικό πρόγραμμα που μπορεί να ακολουθήσει κάθε ενδιαφερόμενος που δεν έχει κάποια ιδιαίτερη ενασχόληση με τον αθλητισμό.
«Η προετοιμασία για τον μαραθώνιο είναι επίπονη διαδικασία, έχει αρκετές ιδιαιτερότητες και απαιτεί μεγάλη αφοσίωση και ποσότητα προπόνησης. Ο αθλητής προετοιμάζεται για έναν αγώνα ανά έξι μήνες περίπου. Το γεγονός αυτό από μόνο του καθιστά τον μαραθώνιο απαιτητικό, καθώς πιθανή μη επίτευξη του στόχου οδηγεί σε νέα εξάμηνη αναμονή μέχρι τον επόμενο. Στο εξάμηνο της προετοιμασίας έχεις χρόνο να σκεφτείς, να διορθώσεις στοιχεία της προπόνησης, να αναπροσαρμόσεις τα πλάνα σου, να καθορίσεις και να αλλάξεις τον στόχο σου. Έχεις τη δυνατότητα να "προπονηθείς" και πνευματικά για τον επερχόμενο αγώνα, αντιμετωπίζοντας τις προκλήσεις και τις απογοητεύσεις της προπόνησης, τις οποίες πιθανόν να αντιμετωπίσεις και στον αγώνα. Ο μαραθώνιος αγώνας απαιτεί καθαρό μυαλό και για να το "καθαρίσεις" προσπαθείς σκληρά στην προετοιμασία, σωματικά και πνευματικά. Θα συμβούν πολλά κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας σου, τόσο στον σωματικό τομέα όσο και στον ψυχολογικό, αλλά η ιδανική προετοιμασία θα είναι εκείνη που θα έχεις κάνει μέχρι τότε.
Με πληροφορίες απο lifo.gr
Περισσότερα μπορείς να δείς ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου