Αλέξανδρος. Ο βασιλιάς που πέθανε από το δάγκωμα της μαϊμούς μέσα στο Τατόι. Οι προλήψεις με τον σπασμένο καθρέφτη και ο θάνατος που ίσως άλλαξε την ιστορία της Ελλάδας
Το πρωί της 17ης Σεπτεμβρίου του 1920 ο βασιλιάς Αλέξανδρος έκανε περίπατο στο δάσος του Τατοΐου, όπου βρίσκονταν τα θερινά ανάκτορα. Τότε συνέβη ένα επεισόδιο που τερμάτισε τη ζωή του και σημάδεψε τις πολιτικές εξελίξεις και την τύχη όλης της χώρας. Τον δάγκωσε μια μαϊμού, που τσακώθηκε με το σκύλο του.
Αρχικά, το τραύμα από το δάγκωμα δεν ανησύχησε τους γιατρούς. Περνώντας όμως οι μέρες, η υγεία του βασιλιά κλονιζόταν. Το τραύμα μολύνθηκε προκαλώντας και άλλες επιπλοκές που σταδιακά οδήγησαν σε σηψαιμία. Ο Αλέξανδρος υπέφερε από τους πόνους. Πολλοί υποστήριξαν ότι θα έπρεπε οι γιατροί να ακρωτηριάσουν τον βασιλιά για να του σώσουν τη ζωή, ωστόσο κανείς δεν πήρε αυτή την απόφαση, αφού ένας μη αρτιμελής βασιλιάς θα αποδυνάμωνε την ισχύ του θρόνου.
Ο Αλέξανδρος έφυγε από τη ζωή στις 12 Οκτωβρίου σε ηλικία μόλις 27 ετών. Η σύζυγός του Ασπασία Μάνου ήταν τριών μηνών έγκυος.
Αργά το απόγευμα της 12ης Οκτωβρίου, η κυβέρνηση εκδίδει και δημοσιεύει «διάγγελμα επί τω θανάτω του Βασιλέως Αλεξάνδρου» :
«Προς τον λαόν. Μετά βαθυτάτης οδύνης το Υπουργικόν Συμβούλιον αγγέλλει εις τον λαόν τον θάνατον της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλέως Αλεξάνδρου, επελθόντα σήμερον, ώραν 4ην και 10′ μ.μ. Την οδύνην καθιστά οξυτέραν όχι μόνον τον νεαρόν της ηλικίας του αγαθού Βασιλέως, αλλά και το ότι δεν επέζησε να βασιλεύση Ελλάδος, ήτις τοσούτον εμεγαλύνθη επί των ημερών αυτού…».
«Προς τον λαόν. Μετά βαθυτάτης οδύνης το Υπουργικόν Συμβούλιον αγγέλλει εις τον λαόν τον θάνατον της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλέως Αλεξάνδρου, επελθόντα σήμερον, ώραν 4ην και 10′ μ.μ. Την οδύνην καθιστά οξυτέραν όχι μόνον τον νεαρόν της ηλικίας του αγαθού Βασιλέως, αλλά και το ότι δεν επέζησε να βασιλεύση Ελλάδος, ήτις τοσούτον εμεγαλύνθη επί των ημερών αυτού…».
Λίγες ημέρες μετά τον θάνατο του, βασιλεύς κηδεύθηκε, αφού προηγήθηκε λαϊκό προσκύνημα στη Μητρόπολη. Το τιμητικό άγημα αποτελείτο από ναύτες που έσυραν τον παραδοσιακό κιλίβαντα με την ελληνική σημαία, ενώ στο πρόσθιο μέρος του κιλίβαντα είχαν τοποθετήσει άσπρα λουλούδια.
Η σορός του Αλέξανδρου στον Μητροπολιτικό ναό κατά το λαϊκό προσκύνημα
Παραστάτες του αγήματος ήταν Εύζωνοι της Ανακτορικής Φρουράς, και κατά τα καθιερωμένα της εποχής πίσω από τον κιλίβαντα ακολουθούσε το άλογο του Αλέξανδρου. Ο Αλέξανδρος τάφηκε στο Τατόι κοντά στον τάφο του αγαπημένου του παππού, βασιλέως Γεωργίου Α′. Προς τιμήν του η πόλη Δεδέαγατς της Θράκης, μετονομάστηκε το 1920 σε Αλεξανδρούπολη.
Οι προλήψεις του Αλέξανδρου
Την εποχή εκείνη οι άνθρωποι πίστευαν σε προλήψεις. Έτσι, όταν ο βασιλιάς ένιωθε ότι πλησίαζε το τέλος του, ανέφερε πως η βαριά αρρώστια του οφειλόταν στο γεγονός ότι είχε σπάσει μπροστά του ένας καθρέφτης. Ο βασιλιάς θεωρούσε γρουσουζιά και ένα άλλο περιστατικό. Λίγο πριν από το επεισόδιο με τη μαϊμού είχε λάβει μια επιστολή από τον πατέρα του Κωνσταντίνο, την οποία αφού τη διάβασε, την έκαψε με ένα σπίρτο. Με το ίδιο σπίρτο όμως άναψε το τσιγάρο του, αλλά και το τσιγάρο του ανθρώπου που του είχε φέρει την επιστολή. Λίγες ώρες πριν πεθάνει, ανάμεσα στα παραληρήματά του, ανέφερε πως δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσει το ίδιο σπίρτο για να ανάψει τα τσιγάρα.
Πηγές mixanitouxronou.gr royalchronicles.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου